ΗμέRA # 37 / Οι εκτός ορίων ηχογραφήσεις του Τόλη Βοσκόπουλου

Ο Τόλης Βοσκόπουλος υπήρξε στις εποχές της δόξας του, δηλαδή στα 60s, 70s αλλά και στα 80s ένας ατόφιος star που όμοιο του δεν είχε δει μέχρι τότε η ελληνική μουσική μπίζνα και πραγματικά ακόμα και μεταγενέστερα ονόματα όπως ο Σάκης Ρουβάς στην πραγματικότητα δεν μπορούν καν να πλησιάσουν την δυναμική της πορείας του. Ακόμα […]

ΗμέRA # 36 / Ο κύριος Paul Simon συστήνεται εκ νέου

Η γνώση μεγάλου μέρους του ελληνικού κοινού αναφορικά με τον Paul Simon έχει να κάνει με τους Simon & Garfunkel και στην καλύτερη των περιπτώσεων με το θαυμάσιο Graceland (1986/Warner), ενός δίσκου που πώλησε και στην Ελλάδα ένα σεβαστό νούμερο δίσκων ασχέτως του ότι δεν μπορούσε να γίνει η οποιαδήποτε κατάταξη του αμερικανού κάτω από […]

ΗΜέRA # 35 / O πρησμένος εγκέφαλος του Οιδίποδα

Ο Οιδίποδας ως ήρωας έχει όσο ελάχιστοι γίνει σύμβολο όχι μόνο εκφραστικών συντεταγμένων αλλά όπως είναι ευρέως γνωστό αποτελεί μια εμβληματική φιγούρα που οι απολήξεις της φτάνουν ακόμα και στο να χρησιμοποιείται μέσα στο λόγο ως μία κατάσταση ιδιάζουσα του ανθρώπου όπως αυτός χειραγωγείται από τις συντεταγμένες του περιρρέοντα χώρου και πως στη συνέχεια ο […]

ΗΜέRA # 34 / Πλοήγηση Διαφορετικής Ρότας

Σήμερα Παρασκευή τα πράγματα έχουν διαφορετική ροή, αναγκαστικά. Κάθε μέρα τρέχει μια ολόκληρη σειρά από καθήκοντα και υποχρεώσεις στη ζωή του καθενός μας αλλά πάντα υπάρχουν και οι εξτραβαγκάντζες. Γι αυτό και σήμερα το Annibus δεν έχει άρθρο/ανάρτηση μιας και οι προαναφερθείσες εξτραβαγκάντζες απαιτούν τρέξιμο ημερών στη συγκεκριμένη περίπτωση. Στα πλαίσια μίας εξ αυτών λοιπόν, […]

ΗΜέRA # 33 / Πατέρα φεύγω για Σκανδιναβία / Ένα άτυπο dragster μεταξύ Kvelertak, Grand Magus & Amon Amarth που μόλις κυκλοφόρησαν νέους δίσκους

Γνωρίζω πολύ καλά ότι με το που λύθηκε (ασχέτως αν δεν λύθηκε…) το ζήτημα της εισαγωγής του Axl στους AC DC ήρθε από τη μία ο αδόκιμος θάνατος του Nick Menza, πρώην και δοξασμένου τυμπανιστή των Megadeth και η ανακοίνωση των Manowar για οριστική απόσυρση από το σκηνικό, για να ταλαντεύσουν και προβληματίσουν το μεταλλικό […]

ΗΜέRA # 32 / Πας μη Λευκός βάρβαρος – Η σοκαριστική εμπειρία του εν Αθήναις Exhibit B

Θυμάστε τη φράση «Πας μη Έλλην βάρβαρος» που πολλοί την παιανίζουν ακόμα και δεν ομιλώ γι αυτούς που ανήκουν σε εθνικιστικά μορφώματα αλλά ακόμα και κάποιοι (και είναι πολλοί) που μέσω new age ή ψευδοφιλοσοφικών δρόμων αναζητήσεις έχουν τσιτάρει μία φράση χαρακτήρισε πολλούς λαούς και πάμπολλα έθνη ανά την ιστορία? Θυμάστε επίσης την (θαυμάσια) ταινία […]

ΗΜέRA # 31 / Βάσια Μπακογιάννη(Kroutsef) «Κωδικοποίησα τις σκέψεις μου με αυτό τον τρόπο γιατί μου αρέσει η χαοτική κουλτούρα του Διαδικτύου. Διαβάζουμε ελάχιστα πλέον, άρα οι τρόποι που ο λόγος μπορεί να παρεισφρήσει είναι πιο σύνθετοι.»

Η ποίηση και ο άνευ συντεταγμένων εν παραγράφω προτάσεων λόγος είναι παράγωγο της εποχής που ο εκφραστής γεννήθηκε. Ο Walcott δεν θα μπορούσε να είναι απότοκο του 19ου αιώνα όπως και ο Γεώργιος Σουρής δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να είναι τέκνο των 70s. Στην περίπτωση που ένας ποιητής περάσει πάνω από τις γραμμές […]

ΗΜέRA # 30 / Τόσο Μακριά, Τόσο Κοντά. Τρεις διαφορετικοί ελληνικοί ηχότοποι με κοινά σημεία και ουσιαστικές διαφορές

Δεν προσπάθησα σε κανένα σημείο να βρω κοινές οπτικές ηχητικής βάσης πάνω στα σχήματα που παρουσιάζω σήμερα. Ένα κοινό στοιχείο είναι ότι πέραν της αγγλόφωνης λογικής (που μάλιστα στην μία περίπτωση παρακάτω καταρρίπτεται και μάλιστα μεγαλειωδώς) υπάρχει μια συνισταμένη ηλικίας που κάνει τα πράγματα ενδιαφέροντα. Οι συντελεστές των Joalz, Kenny Freq. και ((gildedbrute)) σε καμία […]

ΗΜέRA # 29 / O Εκατόγχειρας του Λονδίνου

Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις αντικειμενικά τον οιονδήποτε καινούργιο studio δίσκο του Eric Clapton. Όχι επειδή Clapton is God όπως ανέγραψαν οι τοίχοι του Λονδίνου πριν από 50 χρόνια. Όχι επειδή η διασκευή του Cocaine και το ριφ του Strange Brew τινάζουν αυτόματα τη σκόνη του χρόνου από πάνω τους όταν τοποθετηθούν στα ηχεία σου. Όχι […]

ΗΜέRA # 28 / Αναστάσιος Μπαμπατζιάς : «Ο κόσμος της τέχνης αρέσκεται στο να τα αλλάζει ή να θεωρεί ότι αλλάζουν τα πράγματα πολύ γρήγορα, μάλλον έτσι τον βολεύει. Γενικώς βιαζόμαστε…»

Τον Αναστάσιο Μπαμπατζιά τον γνωρίζω (πια) πολλά χρόνια. Η απόσταση των τόπων όπου και κατοικούμε (αυτός στη Ράξα, ένα κλασσικό θεσσαλικό χωριό του κάμπου, λίγο έξω από τα Τρίκαλα και εγώ στην υδροκέφαλη πρωτεύουσα) δεν έχει μηδενίσει τη σχέση αυτή. Γνωριστήκαμε πρώτα ως εκφραστές και μετά γίναμε φίλοι και γι αυτό ο θαυμασμός μου για […]