ΗΜέRA #19 / Το δικαίωμα του Benny Hill απέναντι στη σοβαροφάνεια

bennyyyyyy

Με έχει πιάσει τον τελευταίο καιρό μια εμμονή με τον Benny Hill (1924-1992). Κάθομαι και ανασκαλίζω κάτι ξεχασμένα dvd με 2 ανά δίσκο επεισόδια του πασίγνωστου τηλεοπτικού του προγράμματος, τα οποία και είχε διανείμει κάποια στιγμή κάποιο έντυπο και στο δρόμο τους για τη χωματερή τα τσίμπησα στο free code από έναν σκουπιδοτενεκέ μαζί με μια Αγία Γραφή στα φιλανδικά και τρεις ταινίες του Hitchcock με υπότιτλους αποκλειστικά στα ιαπωνικά .

Θα θυμάμαι για πάντα το σήμα της Thames TV καθώς αναδυόταν από το ίδιο το είδωλο του μέσα στον Τάμεση και έδινε το λάκτισμα για το αφιονισμένο σόου του Άγγλου κωμικού. Ενός κωμικού που πραγματικά δεν είχαμε καταλάβει την πλήρη αξία του στην Ελλάδα, πιασμένοι αποκλειστικά από τις φαρσικές του διαστάσεις και όχι από τα περίφημα λογύδρια του όπου, ναι μεν, με αρκετές ευκολίες αλλά και με βαθύτατη αγγλική την ίδια στιγμή αίσθηση του χιούμορ σατίριζε το μέσο άνθρωπο. Ο Benny Hill είχε βρει ότι ο καθημερινός άνθρωπος ήταν αυτός που του πρόσφερε με την goofy συμπεριφορική που ο καθένας μας αναπτύσσει είτε κάθε μέρα είτε μεγαλειωδώς ανά στιγμές στη ζωή του, ατέρμονο πεδίο πειραματισμών πάνω στη σκιαγράφηση του γελοίου. Δεν υπάρχει ανθρώπινο πλάσμα που να μην έχει κάνει κουταμάρα στη ζωή του. Ο Hill μετέτρεψε το προαναφερθέν θέσφατο, με απόλυτη γνώση του μπουλβάρ αλλά και της κινησιολογίας του βωβού κινηματογράφου, σε κωμικής διάστασης σύμπαν.

Το ερώτημα βέβαια παραμένει στο αν ο Benny Hill θα μπορούσε να αντέξει στη σημερινή φραγή του political correct. Η σημερινή κοινωνία αναγκασμένη να προστατευτεί από χρόνιους ρατσισμούς έφτασε σε ένα υποχονδριακό (και την ίδια στιγμή υποκριτικό) σημείο όπου ενώ δεν έχει νικηθεί ούτε κατά διάνοια ο ρατσισμός την ίδια στιγμή όλοι φέρονται ως Κυρίες της Αυλής με λεπτεπίλεπτους τρόπους. Και ενώ παράλληλα βρυχάται καθημερινώς ο πνευματικός και λεκτικός βαζεβουζουκισμός.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι και στην εποχή των shows του ο Benny Hill είχε πολλάκις κατηγορηθεί για σεξισμό αλλά πάντα απαντούσε με αυτό που ανέφερα παραπάνω. «Παίζω με τις στερεοτυπικές συμπεριφορές των ανθρώπων«.

Το 2006 έγινε ένα πραγματικά ενδιαφέρον πείραμα από το BBC όπου προβλήθηκαν σε νεαρά άτομα που ούτε καν γνώριζαν την ύπαρξη του Hill και των shows του στην τηλεόραση, μια μακροσκελής σειρά από τα τηλεοπτικά σκετς του. Οι αλητάρχες του πειράματος δεν έκρυψαν εκ των υστέρων ότι είχαν την πεποίθηση ότι τα νεαρά άτομα δεν θα επικοινωνούσαν με το φαρσικό χιούμορ του Hill αλλά τελικώς οι αντιδράσεις έδειξαν το αντίθετο.

Η αλήθεια επίσης είναι ότι μερικές φτάνει ακόμα και εκείνο το περίφημο Yakety Sax της αρχής των τίτλων του Benny Hill Show για να σου σιάξει τη διάθεση. Καλή σας ημέρα…

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s