ΗΜέRA #22 / Η ευφάνταστη κυρία Sainkho Namtchylak

hun

Με την επικέντρωση που έχουμε σε συντριπτικό ποσοστό στην αγγλοσαξονική κουλτούρα (ειδικότερα στα θέματα φωνής) χάνουμε πολλάκις την παρουσία ενός ιδιότυπου εκφραστή. Η Sainkho Namtchylak ανήκει σε μία κατηγορία που θέτει γέφυρες μεταξύ πολλών επιπέδων. Σαφώς και θα μπορούσε με το κατάλληλο promo να περάσει σε μεγαλύτερα ακροατήρια (πριν από χρόνια σε κάποιο Buddha bar εμφανίστηκε ένα remix σε φωνητικά της) που θα την αντιμετωπίσουν με τη γοητεία που εξισώνεται με το θάμπωμα έμπροσθεν ενός εξωτικού φρούτου αλλά ως γνωστόν το κοινό αυτό έρχεται και παρέρχεται (ασχέτως αν είναι αναγκαίο για την επιβίωση των καλλιτεχνών όπως έχει αποδειχθεί).

 

Όμως η Namtchylak μπορεί να συγκινήσει και ένα άλλο ακροατήριο που αν μη τι άλλο εισάγει στις δισκοθήκες του τη διαφορετικότητα ως αποτέλεσμα εγκυκλοπαιδισμού και σφαιρικότητας γύρω από το φαινόμενο του ήχου και των εκφάνσεων του. Διότι η φωνή της έχει να κάνει περισσότερο με τον ήχο παρά με την τοποθέτηση των στίχων ως προμετωπίδα αντιμετώπισης.

Η καταγωγή της είναι από την Tuva (βλέπε σύνορα Μογγολίας) και αυτό εξηγεί και το μπλέξιμο που μπορεί σε πρώτη επαφή με την εικόνα της κάποιος να έχει. Εξάλλου και οι γνωστοί, σε εμάς του παλαιότερους, Huun-Huur-Tu συμπατριώτες της είναι και μάλιστα υπάγονται στην κατηγορία που είπαμε παραπάνω περί του περιστασιακού ακροατηρίου ως δυναμική μιας και όλοι θυμόμαστε ότι είχαν κάνει 2-3 εμφανίσεις τους εδώ μετά την απρόσμενη επιτυχία τους μέσω μιας διαφήμισης (επίσημου) τζόγου στην τηλεόραση. Με την Sainkho Namtchylak έχουν επίσης το κοινό σημείο/στοιχείο της τεχνικής λαρυγγισμών που έρχεται από τη ραχοκοκαλιά της παράδοσης της Tuva. Μια τεχνική που θα ακούσετε σε πολλούς δίσκους της (είναι active από το 1990 και υποσημειώνω τη συνεργασία της το 1992 με τον εκπληκτικό Peter Kowald) αλλά επίσης αλήθεια είναι ότι δεν εμμένει στην τεχνική αυτή.

Και αυτό διότι σε αντίθεση με τους προαναφερθέντες συμπατριώτες της  δεν λειτουργεί ως θεματοφύλακας της παράδοσης αλλά την χρησιμοποιεί ως εφόδιο και εφαλτήριο για μεγαλύτερες περιπέτειες.

 

Με σαφείς επιρροές και από το αμερικάνικο παραδοσιακό αλλά και πιο σύγχρονο songbook η Namtchylak παρέδωσε για άλλη μια φορά ένα δίσκο που σαρώνει σε επίπεδο έκφρασης χωρίς σύνορα. Από αντιπαστεριωμένο mambo και ανταύγειες δίσκων του Leo Kottke μέχρι ιερατικές μεταφορές νομαδικών τραγουδιών της πατρίδας της όπως και διαστατικές μινόρε συνθέσεις για μεταμεσονύκτιους διαλογισμούς στα ακουστικά. Σε πολλά σημεία θα ακούσετε τεχνικές που έχουμε μάθει στη Δύση από την Meredith Monk (αλλά που καθόλου τυχαία και η αμερικανίδα από την Ανατολή τις έμαθε) όπως και θα κάνετε την ευχάριστη διαπίστωση ότι πειραματικά φωνητικά δε σημαίνει σώνει και καλά μια αντιγραφή των δρόμων της Diamanda Gallas -που πολλές αγάπησαν και εκτός του αγαπητού πρωτοτύπου δεκάδες φορές το φάγαμε ως ξαναζεσταμένη σούπα από διάφορες αοιδούς του αυτοσχεδιασμού. Στα παραπάνω προσθέστε και μέλη των Tinariwen, τουτέστιν Ag Leche και Said Ag Ayad στις χαμηλές συχνότητες.

To Like a Bird or Spirit, Not a Face κυκλοφόρησε στις αρχές της χρονιάς από την ιταλική Ponderosa Music.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s