ΗΜέRA #24.2 / Εξωγήινοι και Μακαρθισμός στα κάρβουνα

invasion

Οι εξωγήινοι πάντα έρχονται στο συλλογικό (α)συνειδητό των γήινων. Ελάχιστες φορές ως σύμμαχοι και τις περισσότερες ως αλλοτριωτικές της πλανητικής ισορροπίας. Γιουχάρουμε, επευφημούμε και πωρωνόμαστε στις κινηματογραφικές αίθουσες πολλές δεκαετίες (πια) με την κλασσική  αυτή διαμάχη. Μερικές φιλμικές στιγμές από αυτή την πάλη ξεχωρίζουν και μένουν στη μνήμη αλλά επίσης αποτελούν πάντα λιμένα απόλαυσης. Και χωρίς καμία αμφιβολία το Invasion of the Body Snatchers ανήκει σε αυτές. Δεν είναι μόνο η μακαρθική/αντικομουνιστική αλληγορία που υφαίνεται όπισθεν του σεναρίου (1956 γαρ). Δεν είναι μόνο τα πραγματικά καλά πλάνα που έχει προσδώσει στο φιλμ ο Don Siegel. Δεν είναι οι κλασσικά υπερβολικές (κλασσικές της εποχής) ερμηνείες των πρωταγωνιστών και ειδικότερα του Kevin McCarthy (που συν τις άλλοις παραδίδει και ένα αλησμόνητο spoken word παράλληλα και από τη θέση του αφηγητή).

Είναι ο αυθεντικός τρόμος που κτυπάει στο αστικό σου νεύρο ειδικότερα στο πρώτο 45λπετο της ταινίας, εκεί όπου παίρνει (κυριολεκτικά) σάρκα και οστά η εισβολή των εξωγήινων οι οποίοι και αντικαθιστούν με κυνικά αντίγραφα τα γήινα πρωτότυπα.

Και σαφές είναι ότι σε μεγάλη οθόνη όλα αυτά παίρνουν τελείως διαφορετική διάσταση, ακόμα και ο ήχος που παράγουν οι μη λαδωμένες αρθρώσεις κάποιων καθισμάτων της αίθουσας. Είχα την ευκαιρία να το διαπιστώσω από πρώτο χέρι στη μεταμεσονύχτια προβολή την περασμένη Παρασκευή, στις 12+30 στα πλαίσια του 3ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Τρόμου που έχει το γενικό τίτλο Νύχτες Τρόμου 2016 και λαμβάνει χώρα στους κινηματόγραφους Ideal και Μικρόκοσμος στην Αθήνα ενώ από 18-25 Μάη ανεβαίνει Σαλόνικα. Το φεστιβάλ και ξεκίνησε την περασμένη Πέμπτη 12 Μαΐου και συνεχίζεται έως και την Τετάρτη 18 Μαΐου.

Το Invasion of the Body Snatchers  μάλιστα προβάλλεται για άλλη μα φορά την Τετάρτη το βράδυ στο κλείσιμο του fest οπότε έχετε την ευκαιρία μία ακόμη φορά να παρακολουθήσετε ένα μικρό διαμαντάκι του sci-fi horror σε συνθήκες αίθουσας. Εγώ προσωπικά το είχα δει μόνο 2 φορές και αυτό σε οικόσιτες συνθήκες (την πρώτη μάλιστα σε βιντεοκασέτα) και σας διαβεβαιώνω ότι η αίσθηση είναι τελείως διαφορετική σε επίπεδο πρόσληψης εικόνας αλλά και γενικότερης αντίληψης (όπως συμβαίνει κάθε φορά δηλαδή που βάζουμε αυτή τη σύγκριση επι τάπητος)

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s