ΗΜέRA # 33 / Πατέρα φεύγω για Σκανδιναβία / Ένα άτυπο dragster μεταξύ Kvelertak, Grand Magus & Amon Amarth που μόλις κυκλοφόρησαν νέους δίσκους

wood12

Γνωρίζω πολύ καλά ότι με το που λύθηκε (ασχέτως αν δεν λύθηκε…) το ζήτημα της εισαγωγής του Axl στους AC DC ήρθε από τη μία ο αδόκιμος θάνατος του Nick Menza, πρώην και δοξασμένου τυμπανιστή των Megadeth και η ανακοίνωση των Manowar για οριστική απόσυρση από το σκηνικό, για να ταλαντεύσουν και προβληματίσουν το μεταλλικό κοινό. Όμως ο κόσμος ανήκει στους νέους όταν έρχεται η συζήτηση στο rock n roll και τα τρία κάτωθι σχήματα με μικρές διαφορές στους χρόνους θητείας αποτελούν το εκρηκτικό «τώρα» και όχι το ένδοξο «παρελθόν». Οι καινούργιοι δίσκοι τους είχαν σαν street date τον φετινό Μάιο οπότε μιλάμε για σπαρταριστά ακόρντα στο αμόνι της κριτικής. Δεν θα χρειαστεί μάλιστα να κοπιάσετε για να αντιληφτείτε πιο βγήκε νικητής σε αυτό το άτυπο dragster…   

 

Kvelertak—Nattesferd (Roadrunner)

Οι Kvelertak κατά πάσα πιθανότητα είναι από τα πλέον γνήσια συγκροτήματα της εποχής μας. Το «γνήσια» με την εξής έννοια: όπως ακριβώς θεωρήσαμε τους Αrctic Μonkeys γνήσιο απότοκο της εποχής του διαδικτύου ένεκα του ότι μέσω του αγωγού του αναδείχθηκε ένα άξιο σχήμα που μπορεί η οποιαδήποτε δισκογραφική στον πλανήτη να είχε ξεχάσει να ακούσει το demo του… Έτσι ακριβώς οι Kvelertak είναι παράγωγο τούτης της μπερδεμένης σημερινής παρτιτούρας. Υπάρχουν άνθρωποι που ακούνε Radiohead, o πατέρας τους έχει Atomic Rooster στη δισκοθήκη του, ο κολλητός τους λατρεύει τους Ride και ο ντράμερ ακούει ατονάλ συνθέσεις του 20ου αιώνα.

Kvelertak12

Οι Νορβηγοί, που καμία αμφιβολία δεν έχω ότι μπορεί να δέχονται όλες τις παραπάνω αναθυμιάσεις στον εγκέφαλο, έχουν το black και το metal στην ημερησία διάταξη όσο και το ακραιφνές rock n roll είτε αυτό μεταγγίστηκε από τους MC5 είτε από τους Hellacopters. Στον τρίτο δίσκο συνεχίζεται η εκφορά της μητρικής γλώσσας και αυτό μα την Παναγία τους κάνει πιο γοητευτικούς, χώρια της αναντίρρητης τιμιότητας απέναντι στα χρωματοσώματα τους. Το prog πάει και έρχεται αλλά αν ακούσετε και art punk μην πάθετε συγκοπή.

Ο καλός μύλος όλα τα αλέθει. και τη μελωδικότητα τη βάζει στο παιχνίδι διότι σε καμία περίπτωση αυτά τα αγόρια δεν είναι τα κτήνη που ηθελημένα πρόβαλαν οι ίδιοι ως αποκλειστική εικόνα τους πριν από μερικά χρόνια με το ντεμπούτο τους.

Αν δεν το ψηφίσετε μέσα στα αυθεντικότερα rock n roll δισκία της χρονιάς μάλλον κάνετε πολύ καιρό τον κλόουν σε παιδικά πάρτη και έχετε παρασυρθεί από τα Ζουζούνια και λοιπές μελωδίες.

 

Amon Amarth – Jomsviking (Metal Blade)

Το σχήμα εξακολουθεί να έχει φανατικούς και στις δύο όχθες. Οι φήμες λένε ότι οι θιασώτες του death που τους γούσταραν στα πρώτα νούμερα της δισκογραφίας τους, έχουν κουνήσει το μαντήλι από την εποχή του With Oden on Our Side (2006), πόσο μάλλον τώρα που υπάρχει ένας επικονίαση του επικού στοιχείου με κελτομόλες (όχι δεν έκανα λάθος) και ας μην τους φαίνεται από το πρώτο άκουσμα) μαλάξεις της παρτιτούρας.

Βέβαια, μερικά στοιχεία παραμένουν αναλλοίωτα, βλέπε τα κάκιστα εξώφυλλα αλλά μην ξεχνάμε και το εφηβικό (με κατεύθυνση προς τα 12 και όχι προς τα 17) ακροατήριο που πωρώνεται επί τη εμφανίσει των classic trademarks της μεταλλικής ενδοχώρας.

amon12

Καλά όλα αυτά που τους σέρνω αλλά να σας πω την αλήθεια εμένα οι Amon Amarth μου αρέσουν διότι έχουν μια γκρούβα και μία χαλαρότητα ακόμα και όταν μιλάνε για την 86η προβιά κριαριού που θα φορέσει ο Βίκινγκ δια να προστατευθεί εις την ναυτική εκστρατεία που διεξάγει η φυλή του για να ικανοποιήσει τα τρώω/πίνω/πλιατσικολογώ ένστικτα της (αν και αυτή τη φορά έχουμε να κάνουμε με concept δίσκο και με το συναίσθημα της εκδίκησης μετά από φόνο μνηστής του πρωταγωνιστή του δίσκου).

Και αν νομίζετε ότι μου αρέσει η επικούρα κάνετε λάθος. Αν νομίζετε ότι αρέσκομαι στους Manowar ελάτε να τσεκάρουμε την δισκοθήκη μου. Αν νομίζετε ότι γουστάρω fiction ιστορίες τέτοιας ιστορικής αρμαθιάς πλανάσθε. Απλά είναι κολλημένοι με τη δουλειά τους οι Σουηδοί, έχουν κωπηλατήσει επίμονα προς την κορυφή, ακόμα γράφουν κατά τη γνώμη μου καλές συνθέσεις, έχουν χιούμορ και μία ωραία rhythm section. Άσε που μου αρέσει ως τραγουδιάρης ο  Johan Hegg….

 

Grand Magus – Sword Songs  (Nuclear Blast)

Δεν ξέρω αν η μάνες σας χρησιμοποιούν την ακόλουθη πρόταση: «Μού πέσαν τα μούτρα». Η οποία και βρίσκει χώρο στον καθημερινό μας λόγο όταν κάτι το οποίο έχουμε υποστηρίξει ή έχουμε ως βασικό σημείο επιχειρηματολογίας και μόχλευσης σε συζητήσεις είτε αποδεικνύεται σαθρό πίσω από τη βιτρίνα του είτε λίγο μετά από την ανάδειξη του από μεριάς μας (αν μιλάμε για κάτι στο οποίο εμπεριέχεται οργανική βούληση) τραβήξει προς μία απογοητευτική ή και σχεδόν προσβλητική κατεύθυνση αναφορικά με τα δεδομένα μας.

Αυτό ακριβώς έπαθα κι εγώ με τους Grand Magus. Το 2014 είχα προτάξει τα στήθη ως νέος Πρέκας στο κινηματογραφικό Ρούπελ για να περάσω το αίτημα μου στην αρχισυνταξία του Avopolis  και να συμπεριληφθεί μέσα στους metal δίσκους της πρώιμης άνοιξης (είχε κυκλοφορήσει στο τέλος του Γενάρη) το Triumph and Power.

grand12

Ως συστατικά είχα παραθέσει τα εξής: Το αδάμαστο της φωνής, το αμερικάνικο ελεγχόμενο τετακέ στον ήχο, το νίτρο της κιθάρας, το δωρικό και παράλληλα σοφό mastering, το κολλητικό συναίσθημα (πάμε μωρέ να τσακίσουμε τους αντιπάλους) που σου μετέδιδαν οι συνθέσεις, σε έπιανε μια οπαδικότητα και χωρίς να το καταλάβεις σιγοτραγουδούσες μαζί τους.

Αν λοιπόν κρατήσετε τα άνωθεν χαρακτηριστικά του ήχου αναλλοίωτα (διότι ο Nico Elgstrand παρέμεινε στη θέση του παραγωγού), χωρίς όμως να έχετε κάτι το φρέσκο στις συνθέσεις, τι απομένει? Ο ίδιος δίσκος λέω εγώ και μάλιστα με πρόσημο προς τα κάτω μιας και έκανε το σαράκι του πανομοιότυπου την εμφάνιση του ακόμα και στον τρόπο που μόνιμα ανταλλάσσουν θέση στα ηχεία οι heavy με τιε ακουστικές αλά soundtrack συνθέσεις. Και σιχαίνομαι που τα γράφω τα παραπάνω διότι ο Janne «JB» Christoffersson είναι από τα πιο αλανιάρικα αγόρια της πιάτσας τα τελευταία χρόνια, ισορροπώντας με ιδανικό τρόπο ανάμεσα στην πωρωμένη παρελθοντολαγνεία του και την χωρίς όρους παράδοση του στο hard n roll.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s