ΗΜέRA # 35 / O πρησμένος εγκέφαλος του Οιδίποδα

dos

Ο Οιδίποδας ως ήρωας έχει όσο ελάχιστοι γίνει σύμβολο όχι μόνο εκφραστικών συντεταγμένων αλλά όπως είναι ευρέως γνωστό αποτελεί μια εμβληματική φιγούρα που οι απολήξεις της φτάνουν ακόμα και στο να χρησιμοποιείται μέσα στο λόγο ως μία κατάσταση ιδιάζουσα του ανθρώπου όπως αυτός χειραγωγείται από τις συντεταγμένες του περιρρέοντα χώρου και πως στη συνέχεια ο ίδιος επηρεάζει με τη σειρά του τις συντεταγμένες αυτές. Αυτή η tabula rasa θεώρηση του κόσμου από τον Οιδίποδα παρέ(ν)θεσε καθαρούς φιλοσοφικούς ορίζοντες στην παγκόσμια σκέψη και είναι πολύ φυσικό η προβληματική της να βρίσκει πάντα χώρο προς ανάπτυξη σε κείμενα είτε θεατρικά είτε ποιητικά είτε στοχασμού.

Ο Θανάσης Τριαρίδης, ο θεατρικός συγγραφέας πίσω από το πολύ καλό Μένγκελε* της προηγούμενης θεατρικής σαιζόν, κατέθεσε φέτος στο Οιδίνους που παρουσιάζεται στο θέατρο Θησείον με πρωταγωνιστές τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο (που σκηνοθετεί επίσης την παράσταση ) και την Άννα Μάσχα, τον προσωπικό του προβληματισμό πάνω στον διαχρονικό ήρωα.

Μία παράσταση που καταρχήν λειτουργεί σε ένα λιτό και αποτελεσματικό σκηνικό. Στο Οιδίνους λοιπόν, χωρίς περιστροφές και άλλες εισαγωγές  προκρίνω δύο στοιχεία:

Το πρώτο έχει να κάνει με το ζευγάρι των πρωταγωνιστών. Ο Γεωργακόπουλος και η Μάσχα πιστοποίησαν για άλλη μια φορά την πλατιά γκάμα εργαλείων που κατέχουν για να  περατώσουν ρόλους. Όχι μόνο σωστή άρθρωση αλλά και απόλυτος έλεγχος της έντασης της φωνής. Ο Γεωργακόπουλος ήταν διαβολικά επιτυχημένος στις εκρήξεις που απαιτεί ο ρόλος , αποφεύγοντας εύκολες μανιέρες ανάλογων καταστάσεων ενώ η Μάσχα παρόλο που θαρρώ ότι ανέβηκε στη σκηνή με μάλλον ξύλινη χροιά στη φωνή, σε λιγότερο από 10 λεπτά είχε βρει ρυθμό και μας χάρισε μερικές θαυμάσιες στιγμές. Στις σκηνές όπου και διεξάγεται διάλογος που αφορά την καθημερινότητα ενός κουρασμένου ζευγαριού όπως αυτό που οι Γεωργακόπουλος/Μάσχα, το δίδυμο των πρωταγωνιστών  υποδύονται ήταν  συγκλονιστικά πειστικό.

Το δεύτερο kudos πηγαίνει στον ίδιο το συγγραφέα διότι από την παράσταση αναδύθηκε η βαθιά μελέτη του πάνω στα κείμενα ελληνικής τραγωδίας. Και αν δεν είναι μελέτη αλλά ευφυής στοχασμός ακόμα και στις ώρες που απαίτησε για τη συγγραφή του το έργο, στα σίγουρα ο Τριαρίδης μας ανασύστησε την αρχαία ελληνική τραγωδία ως κώδικα και αυτό είναι κάτι που ενώ ακούγεται και διαβάζεται μεν ως ένα κλασσικό κενοτάφιο κριτικού κοπλιμάν εντούτοις πρόκειται για μια πραγματικότητα. Ο Τριαρίδης έδωσε χώρο και τροφή για σκέψη από το ίδιο το λογοπαίγνιο του τίτλου του κειμένου και της παράστασης. Αλλά ειδικότερα η φράση «Η τραγωδία δεν έχει να κάνει με τις πράξεις αλλά με τις ερωτήσεις που αφορούν τις πράξεις που έχουν γίνει» όπως βγήκε από το στόμα του Γεωργακόπουλου, στα πλαίσια του ρόλου που τον θέλει στα νιάτα του να έχει επεξεργαστεί διπλωματική εργασία με θέμα τον Οιδίποδα (άρα και γενικότερα της τραγωδίας) όπως και οι φράσεις που ακλούθησαν την παραπάνω ως επέκταση του επίκεντρου της σκέψης αυτής, ήταν μίας από τις κορυφαίες στιγμές του «Οιδίνους».

Θα διαφωνήσω όχι με τη μουσική του Χρήστου Διαμαντή που υπήρξε λακωνική και στοχευμένη αλλά με τη χρήση του τραγουδιού (προσθέστε και την εκκωφαντική ένταση) προς το τέλος της παράστασης όπου σχεδόν λειτούργησε ως ένα άτυπο και άστοχο video clip.

Τολμώ να πω επίσης ότι στη διάρκεια της παράστασης, 90 λεπτά χωρίς διάλλειμα, στο τελευταίο 20λεπτο επιχειρούνται σκηνοθετικά πολλά κρεσέντο που ενώ ομοιάζουν της τελικής κορύφωσης τελικά καταλαγιάζουν μετά από λίγο για να οδηγήσουν σε νέες εκρήξεις/κολοφώνες. Το τελευταίο αυτό λοιπόν στοιχείο ομολογώ ότι προσωπικά με κούρασε ως σκηνοθετική λογική σε ένα κατά τα άλλα θαυμάσιο εγχείρημα στον πάντα δυναμικών προτάσεων χώρο του θεάτρου Θησείον.

*Το Μένγκελε παρουσιάστηκε την θεατρική περίοδο 2014-2015 με πρωταγωνιστές τον Λάζαρο Γεωργακόπουλο και τη Μυρτώ Αλικάκη και σε σκηνοθεσία του Κώστα Φιλίππογλου.

Στυλιανός Τζιρίτας

*Στοιχεία Παράστασης Οιδίνους:

Κείμενο: Θανάσης Τριαρίδης/Σκηνοθεσία: Λάζαρος Γεωργακόπουλος/Μουσική: Χρήστος Διαμαντής/Βοηθός σκηνοθέτη/δραματολογική ανάλυση: Ροζαλί Σινοπούλου/Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος/Ερμηνεύουν:  Λ: Λάζαρος Γεωργακόπουλος // Ι: Άννα Μάσχα/Χώρος: Θησείον/ Τουρναβίτου 7, Ψυρρή

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s