ΗΜέRA # 38 * Carla Bley/Νύφες Βουτούν από τις Απογυμνωμένες Γέφυρες

Αντίγραφο από carlabley1

Όπως πολύ σωστά σχολίασε πρόσφατα ο Karl Ackermann σε σχετική κριτική του, «…η Bley είναι κάτω από τόσες μουσικές ομπρέλες που είναι άνευ λόγου (και μάλλον άστοχο) το να προσπαθήσει κάποιος να κατηγοριοποιήσει τους δίσκους της». Συμφωνώ απολύτως.

Έτσι συμβαίνει και με το νεοκδοθέν Andando El Tempio όπου βρίσκει για άλλη μια φορά τον Steve Swallow και παρέα με τον αιώνιο συνεργάτη της υποδέχονται για 4η φορά στη κοινή τους δισκογραφία (πρώτη ήταν το 1994) τον Andy Sheppard ο οποίος πινελάρει με τενόρο σαξόφωνο το πολύπειρο ντουέτο.

Εκπλήξεις? Καμία, εξάλλου ECM γράφει πάνω ο δίσκος οπότε δε νομίζω ότι περιμένατε λυσσασμένα χτυπήματα, χώρια ότι υπάρχει απουσία drummer (αυτό βέβαια δεν έχει φρενάρει την Bley σε παλιότερα ξεσπάσματα της), όμως το AET (συντομογραφία, ντε!) είναι εσωτερικών καύσεων. Οι λεπτομέρειες και οι ιδιοτυπίες δεν λείπουν και εντοπίζονται στα εξής 2 σημεία:

*Περίεργη μίξη: Αν αναλογιστεί κάποιος ότι το όνομα της Bley και όχι μόνο από ευγένεια μπαίνει πρώτο (και η φωτογραφία της κοσμεί το εξώφυλλο) θα σας κάνει εντύπωση ότι το πιάνο της είναι σχετικά χαμηλά. Αντιθέτως το σαξόφωνο του Andy Sheppard βγαίνει μπροστά και χαρακτηρίζει το δίσκο τολμώ να πω. Δεν είναι μομφή αυτό, ο Sheppard έχει το δικό του κεφάλαιο στη δημιουργική μουσική (θυμίζω και εκείνο τον εξαιρετικό δίσκο του Keith Tippett όπου πρωταγωνιστεί με παραγωγό τον Robert Fripp). Παραμένει όμως το περίεργο της μίξης και το λαμβάνω ως άποψη διαφοροποίησης από την αντίστοιχη σκανδιναβική σχολή που θα είχε το κλαβιέ μπροστά ή την αμερικάνικη που θα είχε πιο πολλές χαμηλές του σαξοφώνου (μετράει εδώ και τη αγγλική καταγωγή του Sheppard).

andySolo

*Ως αποτέλεσμα της παραπάνω υποσημείωσης κρατείστε και αυτήν εδώ. Το μπάσο του Steve Swallow ακούγεται ευκρινώς και κοφτερό στα solo που επιχειρεί, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν ξαμώνουν επίσης σε συγκεκριμένη κατηγορία, χώρια που κάποια στιγμή, θα νομίσετε ότι ακούτε κιθάρα ακουστική με 1000αρες (που λέει ο λόγος) χορδές.

Steve Kuhn Trio, 2013 TD Ottawa International Jazz Festival
Steve Kuhn Trio, performing at the 2013 TD Ottawa International Jazz Festival, National Arts Centre Studio, June 26, 2013. Pictured: Steve Swallow

Είπαμε όχι εκπλήξεις αλλά μισό λεπτό. Ρίξτε μου στο χαρτί, στο μυαλό, σε post, σε σκληρό δίσκο, ανθρώπους 80 ετών που κάθονται και όχι μόνο παίζουν αλλά δημιουργούν. Δεν ξέρετε πολλούς, σωστά? Ε τότε να σας υπενθυμίσω ότι η Carla Bley μόλις τις πρώτες ημέρες του περασμένου Μαΐου έκλεισε τα 80. Κρατεί πάντα αυτή τη χαρακτηριστική κόμη και ο δίσκος παραδίδει μία αίσθηση σοφίας και υπομονής απέναντι στη νότα, σε καμία των περιπτώσεων δεν θα βρείτε αποδείξεις παραίτησης και αίσθησης του «αναγκαστικού» εδώ μέσα.

carla2

Οι 5 συνθέσεις του Andando El Tiempo είναι αυτό που υπονοεί ο τίτλος. Πηγαίνοντας προς το Ναό. Και όταν αντιληφθούμε τον κωδίκελο αυτό, τότε ίσως μπορέσουμε να αποκρυπτογραφήσουμε και τον υπέροχο τίτλο της σύνθεσης που κλείνει το δίσκο. Naked Bridges / Diving Brides

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s