ΗΜέRA #45 – Ονομάζομαι Ray Davies

Ray_Davies_1

Την περισσότερη ώρα έβριζε τον αδελφό του Dave, επί δικαίων και αδίκων. To απέδειξε αυτό ακόμα και στην απολαυστική συναυλία του εδώ, η οποία μάλιστα ήταν η πρώτη παραγωγή που είχε κάνει ο αείμνηστος Νίκος Τριανταφυλλίδης, στον Λυκαβηττό το καλοκαίρι του 1998 στα πλαίσια τη περιοδείας του για το βιβλίο και το δίσκο The Storyteller, το οποίο είχε αυτοβιογραφική πρόζα σε μεγάλο ποσοστό.

Στα χρόνια που έχουν περάσει από πάνω ενόσω είναι κάτω από το φως των προβολέων ο Ray Davies (1944-) έχει υπάρξει πολύ περισσότερο αμφιλεγόμενος από το 50% του πληθυσμού του rock n roll. Γαμωσταύρισε την Hynde, τον αδελφό του (πολλάκις), τον Jimmy Page (που ακόμα υποστηρίζει ότι αυτός έχει παίξει το solo στην κιθάρα του You Really Got Me), τους εμιγκρέδες στην Αγγλία, τους οπαδούς του που επιμένουν να ακούνε το παραπάνω άσμα ακόμα στις συναυλίες.

Τίποτα απ όλα αυτά δεν μπορεί να σβήσει την άοκνη ματιά του πάνω στην ίδια την ανθρωπότητα. Ο Davies ακόμα και στον έρωτα βρίσκει την κυνική πλευρά του ζητήματος, πόσο μάλλον όταν ρίχνει τη σπάθα του πάνω σε ζητήματα κοινωνικά είτε στηλιτεύοντας ζητήματα συμπεριφοριστικής (αυτός κατονόμασε πρώτος τα fashion victims) είτε σαρκάζοντας μέχρι μυελού οστών (ειδικότερα τον κλασσικό τύπο Άγγλου επιχειρηματία).

Και μπορεί η μετάβαση στην rock opera να μην επέτυχε τόσο όπως και η λογική των θεματικών δίσκων και ας είχε μεγαλύτερη βιβλιοθήκη από το σύνολο της αγγλικής σκηνή 64-68, αλλά ο Davies κράτησε πάντα τον σκληρό πυρήνα των Kinks σε εγρήγορση παραδίδοντας σποραδικά μικρά διαμάντια μουσικής (ακόμα και στα 80s) και εμπρηστικές ρήσεις.

Έχω πάντα την εντύπωση ότι ο Davies έχει μια πίκρα να του χρωματίζει το γευστικό του δέλτα επειδή δεν απόλαυσε τη φήμη πολλών συνοδοιπόρων του αλλά θαρρώ ότι έχει ένα μικρό μερίδιο ευθύνης σε αυτό το σημείο αρνούμενος να κάνει πραγματικό update στον ήχο του αλλά μόνο στις παραγωγές του.

Τα σκεπτόμουν όλα τα παραπάνω ενόσω άκουγα την remastered έκδοση του Everybody’s In Show-Biz που κυκλοφόρησε προσφάτως και που δίδει μια μάλλον μπερδεμένη εικόνα των Kinks του 1972, όντας μισό studio μισό live, αλλά από την άλλη αυτό ακριβώς το music hall ιδεών και ήταν οι Kinks και ο ίδιος ο Davies.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s