ΗμέRA # 62 / Τα “κ” και τα “λ” του Νίκου Ζαχαριάδη

zaxa24

Ο Νίκος Ζαχαριάδης (1903-1973) ήταν ένα περίεργο πλάσμα πάντα στα μάτια μου, χαμένο στην αχλή του χρόνου αρχικά και με τα χρόνια να κερδίζει πιο πολύ έδαφος σε επίπεδο επικαιρότητας και μελέτης. Έχω ζήσει προσωπικά τρεις περιόδους θεώρησης της αναμφίβολα ιστορική αυτής προσωπικότητας. Την ομιχλώδη, την αναγέννηση και αποθέωση και την ύστερη περισσότερο ψύχραιμη και από τι ς δυο προαναφερθείσες περιόδους, όπου η προσωπικότητα του Νίκου Ζαχαριάδη εξετάζεται με πιο σαφείς όρους και όχι με ιδεολογήματα.

Συνεχίζουν να βγαίνουν βιβλία (από τις εκδόσεις Κέδρος μόλις κυκλοφόρησε το βιβλίο Κόκκινο Τανγκό, συνεργασία του προ ελαχίστου καιρού απελθόντα από τα εγκόσμια γνωστού σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη και του συγγραφέα Βαγγέλη Μαυρουδή), να γίνονται τηλεοπτικά αφιερώματα, ειδικές εκδόσεις περιοδικών (βλέπε το πρόσφατο τεύχος του περιοδικού Ιστορία) διότι αναμφισβήτητα ο Νίκος Ζαχαριάδης ως γενικός γραμματέας του ΚΚΕ την περίοδο 1931-1956 επηρέασε όσο λίγοι την ελληνική ροή της ιστορίας στον 20ο αιώνα.

Πέρα από τις όποιες ιδεολογικές αναζητήσεις του καθενός στο saga του Νίκου Ζαχαριάδη ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ίδιος ως φιγούρα, κάτι που ελάχιστα έχει συνομολογηθεί από ότι γνωρίζω. Και δε μιλάω μόνο για την εμφάνιση του αλλά και για τα ρούχα και την ομιλία του. Ειδικότερα η τελευταία έχει μεγάλο ενδιαφέρον και μόλις πρόσφατα ομολογώ άκουσα για πρώτη φορά τη φωνή του Νίκου Ζαχαριάδη ψάχνοντας διάφορα ντοκουμέντα ηχητικής φύσεως (ένα χαρακτηριστικό από ομιλία του στο ραδιόφωνο μπορείτε να ακούσετε εδώ).

Η ομιλία του Νίκου Ζαχαριάδη έχει έντονη ντοπιολαλιά και πολλές στρογγυλεύσεις συμφώνων όπως το «λ’ και το «κ», σαφώς ως σύμβολα επιρροής της πολυεπίπεδης μετανάστευσης από τα μικράτα του σε διάφορα σημεία εντός και εκτός Ελλάδας εξαιτίας της δουλειάς του πατέρα του. Αναγνωρίζεται όμως και η κλασσική ομιλία πληθυσμών τη Θράκης. Και επίσης ενδιαφέρον είναι διατήρησε αυτή την ιδιαίτερη προφορά ακόμα και μετά από τη χρόνια παραμονή του στην πρωτεύουσα, κάτι που υποδηλώνει είτε συνειδητή προσπάθεια συμπεριφοράς και κώδικα που απευθυνόταν κατευθείαν σε ταξικούς ομογάλακτους είτε ως γνώρισμα μια αστικής μηχανής που ήταν περισσότερο χρονοβόρα στο άλεσμα των προσωπικών χαρακτηριστικών του κάθε πολίτη αναφορικά με το ιδιαίτερο στοιχείο της προσωπικότητας του.

Και είναι επίσης εμφανής και ενδιαφέρουσα η διαφορά χροιάς από την επίσης εμβληματική μορφή του κομμουνιστικού κινήματος της εποχής εκείνης , του Άρη Βελουχιώτη και κατά κόσμον Θανάση Κλάρα (1905-1945) που ναι μεν από τη Λαμία να καταγόταν αλλά από εύπορη οικογένεια (μπορείτε να ακούσετε τη φωνή του εδώ).

Οι παραπάνω παρατηρήσεις δεν προσπαθούν να παρουσιαστούν ως πρωτότυπες αλλά ως ηχητικές σηματολογήσεις σε προσωπικότητες που ξεχνάμε ενίοτε να αναλύσουμε κάθε πτυχή της συμπεριφορικής τους, ζήτημα που έχει ενδιαφέρον από τη στιγμή που ο δημόσιος λόγος και εικόνα τους επηρέασαν την τροχιά των ιστορικών γεγονότων.

Στυλιανός Τζιρίτας 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s