ΗΜέRA # 72 / Υπάρχουν καλοί δίσκοι με διασκευές?

spaceband

Την τελευταία 20ετία έχουμε βομβαρδιστεί κυριολεκτικά από δεκάδες κακούς δίσκους όπου διάφοροι άγνωστοι αναλαμβάνουν να ξαναεκτελέσουν για τις ανάγκες ενός παραγωγού που στήνει ένα project πωλήσεων σε ραδιόφωνα και ταινίες. Το εκνευριστικό αυτό genre (διότι τελικώς για τέτοιο πρόκειται) έφτασε στο απόγειο του την τελευταία 5ετία με δεκάδες διασκευές και swing/easy listening/electonica/ethnic εκτελέσεις κλασσικών ασμάτων που οι συνθέτες τους ανήκουν σε ένα ευρύτατο φάσμα που περικλείει ΚΑΙ τους Metallica ΚΑΙ τους Eurythmics με χαρακτηριστικά κακές αποδόσεις σε αμφότερους τους πόλους αυτής της τεράστιας αισθητικής πλατφόρμας. Στην Ελλάδα ειδικότερα το Kosmos τραγάνισε τα νεύρα των ακροατών του (αν και πρέπει να παραδεχθούμε ότι οι διασκευές αυτές άρεσαν σε μεγάλο μέρος του mainstream ακροατηρίου, αποδεικνύοντας ουσιαστικά το ασφαλές των επιλογών του τελευταίου).

Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις έχουμε και μερικές λαμπρές στη σύλληψη τους παραγωγές όπου οι ερμηνευτές αποδίδουν ένα μέχρι πρότινος, γι αυτούς, εντελώς ανοίκειο ρεπερτόριο. Χαρακτηριστικές και απολαυστικές τέτοιες περιπτώσεις ήταν οι δίσκοι των Paul Anka με τον τίτλο Rock Swings (Verve/2005) και του Pat Boone με τον τίτλο In a Metal Mood: No More Mr. Nice Guy (Hip-O Records/1997) [μπορείτε να ακούσετε εδώ και εδώ, αντίστοιχα].

Περιπτώσεις όπως ο Weird Al Yankovic και οι Moog Cookbook μπαίνουν εξ ορισμού σε διαφορετική κατηγορία μιας και εκεί μιλάμε για γενικότερη κατάθεση καλλιτεχνικής personas. Για την ιστορία απλά να αναφέρω ότι ο (πολύ λαϊκιστής ενίοτε) Yankovic μετά από πολύ μεγάλη βουτιά σε επίπεδο κριτικής αποδοχής κατάφερε πριν από 2 χρόνια περίπου να βγάλει ένα αξιοπρόσεκτο δίσκο, το Mandatory Fun (RCA/2014). Αντιθέτως οι (κάτωθι εικονιζόμενοι) Moog Cookbook, όσο και αν είναι προσωπική μου αδυναμία, η αλήθεια είναι ότι μετά τον πρώτο δίσκο (Restless/1996)  καταποντίστηκαν σε επίπεδο έμπνευσης – ακούστε εδώ την κλασσική διασκευή τους σε Offspring .

moogpic

Υπάρχουν από την άλλη και οι δίσκοι από παλαίμαχους της rock/pop σκηνής που κάποια στιγμή στην καριέρα τους αποφασίζουν να κάνουν δίσκους με διασκευές. Όταν βέβαια διαβάζουμε τα δελτία τύπου και βλέπουμε φράσεις τύπου «τραγούδια που αγάπησε» ή «δίνει μια ένα οπτική» ξέρουμε εκ των προτέρων ότι πρόκειται για κινήσεις του management για να διατηρηθεί ο καλλιτέχνης στις στήλες περιοδικών και εφημερίδων και να μπορεί να υποστηρίξει μια έστω και ασθμαίνουσα περιοδεία στο μέλλον –κάτι που αποδεικνύεται μόλις ακούσουμε το δίσκο…

Γι αυτό και χάρηκα όταν άκουσα τον καινούργιο δίσκο των Dexy’s (όπως ονομάζονται πια μετά την επανασύνδεση τους οι Dexys Midnight Runners) με τίτλο Let The Record Show: Dexys Do Irish And Country Soul. Πολύ σπάνια ακούς ψυχή και διαφορετικότητα σε δίσκο διασκευών. Εδώ ο Kevin Rowland επιστρατεύει για άλλη μια φορά τη μεγάλη του αγάπη, την ιρλανδέζικη μουσική (κληρονομιά από τους γονείς του) και αποφεύγοντας υφάλους όπως το swing και η ψευδοjazz κινείται ανάλογα με τη σύνθεση που η μπάντα επιλέγει να τρανσφορμάρει.

dexys

Προσωπικά ξεχώρισα τα παρακάτω τρία. To Curragh of Kildare είναι ένα παραδοσιακό τραγούδι με πολλές παραλλαγές από Ιρλανδία, Σκωτία και Αγγλία. Περί του άσματος To Love Somebody λίγα μπορούν να προστεθούν ε αυτά που έχουν ήδη γραφτεί για την ομορφιά που ποίησαν οι Barry και Robin Gibb στην πρώτη περίοδο των Bee Gees. To I’ll Take You Home Again, Kathleen είναι ένα τραγούδι που όχι μόνο έχει τύχει δεκάδων ηχογραφήσεων, από τον τενόρο Josef Locke (ακούστε το εδώ) μέχρι και τον Elvis αλλά η δημοτικότητα του είναι τέτοια που έφτασε μέχρι και να ακουστεί το 1966 σε επεισόδιο του Star Trek και μάλιστα όχι σαν χαλί ήχου αλλά μέσω ενός μεθυσμένου υπαξιωματικού (ο Bruce Hyde έπαιξε τον υπολοχαγό Kevin Riley σε μόλις 2 επεισόδια) που ασματοδωρούσε μέσω της ανοικτής ακρόασης το εν λόγω τραγούδι μέσω όλων των ηχείων του σκάφους.

Στιβαρές διασκευές γίνονται όμως μεταξύ άλλων και σε τραγούδια όπως τα Smoke Gets in Your Eyes, Women of Ireland και How Do I Live.

Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου αν και από την αρχή του έτους η μπάντα παρέδωσε στο δίκτυο τραγούδια και video clips όπως το υπέροχο Both Sides, Now (μπορείτε να ακούσετε εδώ) της Joni Mitchell. Δεν θα αλλάξετε γνώμη για τους δίσκους διασκευών αλλά θα ευχαριστηθείτε good time music με το Let The Record Show: Dexys Do Irish And Country Soul.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s