ΗΜέRA # 78 / Κονσέρτο για πίθηκο και ταλαντωτή

sssssssss

Στην περίπτωση των Silver Apples θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να εντοπίσουμε ομοιότητες με τους Velvets. Και αυτό διότι εκτός της εντοπιότητας που είναι κοινή και για τους δύο, Νέα Υόρκη δηλαδή, αμφότεροι στις ημέρες τους διέρρηξαν την pop κουλτούρα στα δεύτερα μισά της δεκαετίας του 60 και παράλληλα (και ως αποτέλεσμα αυτού) δεν απήλαυσαν πωλήσεις. Οι Velvets βέβαια κατάφεραν αργότερα, χρόνια μετά τη στάση εργσιών τους, να πουλήσουν εξαιτίας τελικώς της εντυπωσιακής solo πορείας του Lou Reed αλλά αμφότερες οι μπάντες παρέμειναν στο συνειδητό δεκάδων ακροατών , οι οποίοι μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις έγιναν μέλη μουσικών σχημάτων αργότερα και τους μνημόνευσαν είτε συνθετικά είτε στιλιστικά. Σαφώς μικρότερο το εύρος επιρροής των Silver Apples μιας και το αντικειμενικά περιορισμένο πεδίο ενορχηστρώσεων κατάφερε να καρφωθεί σε εγκεφαλικές χώρες ανθρώπων που θήτεψαν στο kraut rock και στο σοφιστικέ αγγλικό ξέσπασμα όπως αυτό εκφράστηκε μερικά χρόνια αργότερα από τους Wire και τους XTC (και λίγο νωρίτερα από τους ELP αλλά αυτό σηκώνει πολύ συζήτηση).

Οι Silver Apples  κατά πολλούς υπάρχουν στη συνείδηση του κόσμου εξαιτίας κάποιας ελιτίστικής σέκτας μουσικοκριτικών και μουσικών που πρόβαλαν τον εστετισμό τους αραδιάζοντας μπάντες όπως το ντουέτο από τη Νέα Υόρκη. Ακόμα και η επανασύνδεση τους στα 90s έφερε μια τέτοια αύρα από πολλούς αλλά τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Οι SA ανήκουν στην κατηγορία των σχημάτων που πέφτεις κάποια στιγμή πάνω τους και κάνεις «ΟΥΑΟΥ! Δεν το πιστεύω ρε συ ότι τότε έπαιζε κόσμος τέτοια πράγματα!» Και αυτό μπορεί αν είναι γνώρισμα πολλών σχημάτων που προηγήθηκαν γνωστότερων αστέρων αλλά ακόμα και όταν μιλάμε για την περίφημη  περίπτωση των Stereo Shoestring δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι σπιναρισμένοι (χημικά και μουσικά) Τεξανοί απλά έβαλαν heavy κιθάρες που πολλά χρόνια αργότερα ακούσαμε στους Stooges. Στην περίπτωση όμως των SA δε συμβαίνει αυτό. Ο ιδιότυπος συνθετήτης του Simeon μαζί με το μινιμαλιστικό (συνεχώς στο βαθύ και ελάχιστες κόντρες) παίξιμο στα τύμπανα του Danny Taylor ενέπλεξαν τον πειραματισμό, την ψυχεδέλεια, το rock n roll και την ηλεκτρονική μουσική με αλησμόνητο τρόπο.

simeon2

To Clinging To A Dream που κυκλοφόρησε μόλις πριν από λίγες ημέρες (και 19 χρόνια μετά από την τελευταία κυκλοφορία της μπάντας) από την Chicken Coop Recordings δεν είναι ο δίσκος που θα μπει ασυζητητί μέσα στα καλύτερα της χρονιάς αλλά από την άλλη θα καταχωρηθεί όχι μόνο στους ιδιαίτερους αλλά και στους αξιοπρεπείς στον κύκλο των δίσκων που αφορούν παλαιότερους καλλιτέχνες που κάνουν σε άτακτα χρονικά διαστήματα την παρουσία τους. Και αυτό δεν είναι εύκολο όπως καλά γνωρίζουμε, η ανάμνηση της επανασύνδεσης των Electric Prunes νομίζω ότι έπεισε πολλούς ότι δε φτάνει ένα ένδοξο παρελθόν για να καταθέσεις έναν καλό δίσκο στο παρόν. Αντιθέτως ο (78 χρονών πια) Simeon τα καταφέρνει έστω και χωρίς τη συμβολή του (κάτωθι εικονιζόμενου) Taylor ο οποίος πέθανε το 2005. Όμως βρίσκουμε στη θέση των κρουστών τη χαρακτηριστική ενορχήστρωση από μεριάς τυμπάνων. Βαθύ και πάλι βαθύ. Την ίδια στιγμή ο Simeon θα κάνει μάλλον έναν συνταξιδιώτη του στη μουσική να κρυφοχαμογελάσει.

simeon3

Οι συνθέσεις και ο τρόπος εκφοράς του λόγου θυμίζουν πιο έντονα από κάθε άλλη φορά (σε σημεία) προσωπικούς δίσκους του Eno της πρώτης solo περιόδου, όταν ο τελευταίος κατασκεύαζε τραγούδια. Βεβαία μιλάμε για αφηγηματικές δομές spoken word διάστασης αλλά με έναν έντονο λυρισμό στην ερμηνεία. Η θεματολογία* ποικίλει και να σημειώσω ότι είναι εντελώς κατανοητά τα αμερικανικά του Simeon. Θα ακούσετε μερικές ιστορίες παραισθητικού αστικού τοπίου αλλά με έντονες πινελιές πνευματικής αναζήτησης (σε καμία όμως περίπτωση new age πατούρας αλλά μιας σύγχρονης ψυχεδελικής). Οι γνωστοί ήχοι από συνθετήτες είναι παρόντες

*Ο τίτλος του άρθρου είναι δανεισμένος από μια οργανική σύνθεση του δίσκου, το Concerto for Monkey and Oscillator. Ναι το ξέρω ότι ape είναι ο πίθηκος (που επέλεξα ως λέξη στον τίτλο) αλλά η λέξη μαϊμού είναι τόσο άσχημη όσο και ο ελληνικής κοπής βλαχοαποικιοκρατικός τρόπος σκέψης που απηχεί υφολογικά και ηχητικά που κατέφυγα σε παράφραση.

 

Στυλιανός Τζιρίτας   

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s