ΗΜέRA # 79 / Οι αριθμοί 33 και 45 για τον κύριο Rice

Το 33/45 του Louie Rice που κυκλοφόρησε στις αρχές αυτού του μήνα από την organized music from thessaloniki είναι αναντίρρητα μια ενδιαφέρουσα δουλειά. Καταρχήν να μιλήσουμε για το φορμά(τ). 7ιντσο σε 150 κόπιες από έναν κατασκευαστή ήχων που στους γνώστες του χώρου ίσως το όνομα των VA AA LR, όπου συμμετέχει μαζί με τους Vasco Alves και Adam Asnan (άρα καταλάβατε πως ισούται νοηματικά το όνομα του σχήματος) δημιουργήσει τη συνδεσμολογία. Εξάλλου, και οι VA AA LR έχουν κυκλοφορήσει στην omft υλικό (Newhaven/2014).

t32-packshot1

Σαφώς και θα εντοπίσετε στιλιστικές ομοιότητες μεταξύ της ανωτέρω μπάντας και του προσωπικού υλικού του Rice, όμως υπάρχει και μία ειδοποιός διάφορα και αυτή αφορά τη μίξη και όπως αυτό συνεπάγεται, τα ηχεία σας. Ο Rice (πιθανόν επειδή σε ένα σχήμα αναγκαστικά κινείσαι πιο συμβατικά με κάποιες επιλογές ενώ σε ένα solo δίσκο πηγαίνεις κατά το δοκούν) αποφάσισε να αφήσει τον direct ήχο πίσω του και να κάνει παιχνιδίσματα που τελικώς μόνο συν προσθέτουν στο τελικό αποτέλεσμα. Όχι πως έλειπε το στοιχείο της περιπέτειας από τους VA AA LR αλλά αυτό είχε να κάνει καθαρά με την παραγωγή των ήχων. Εδώ έχουμε και μια επιπρόσθετη λειτουργικότητα που αφορά την κονσόλα. Το αποτέλεσμα ακούγεται πολύ πιο σαφές σε (κλειστά) ακουστικά ή αν καθίσετε σε σωστή θέση στερεοφωνίας αναφορικά με το ηχοσύστημα σας. Παράλληλα ο Rice έχει προχωρήσει σε μία έξυπνη προσθήκη μιας υπόγειας ρυθμικής αγωγής στη σύνθεση 33, κάτι που μπορεί να λειτουργήσει στην ακρόαση ακόμα και σε αμύητους στο είδους ακροατές. Μη πάει ο νους σας σε κάποια πεπερασμένης αισθητικής ηλεκτρονικούρα, η ρυθμικότητα έχει προστεθεί έτσι ώστε να εκλαμβάνεται ως άλλο ένα στοιχείο και όχι πρωταγωνιστικό.

Η δεύτερη σύνθεση, το 45 επενδύει περισσότερο στην ανάπτυξη. Μια ανάπτυξη που περιέχει τη λογική της αντιπαλότητας ήχων μέσα στην ενορχήστρωση. Ο συνθέτης αρνούμενος συνειδητά να φτιάξει έναν βασικό κορμό πλοκής, ηχολογεί με συνεχείς συγκρούσεις μεταξύ πομπών και φίλτρων κορυφώνοντας ανά σημεία τη σύνθεση. Αν και σωστά αρμολογημένη από τον Rice αυτή η δεύτερη σύνθεση εντούτοις ακολουθεί λογική ενορχήστρωσης που έχουμε ακούσει και σε άλλες κυκλοφορίες. Στα συν το mastering του Jacques Beloeil.

Παραμένει πάντως το 33/45 μια ωραία κυκλοφορία, με δικά της προσωπικά στοιχεία, κάτι που σαν χαρακτηριστικό τα τελευταία χρόνια το ψάχνουμε με το μικροσκόπιο στο συγκεκριμένο χώρο.

 

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s