HMέRA # 111 / Ο περσικός ηχοστόλος του κυρίου Αlireza Mashayekhi

mashayekhi

Φαντάζει ως εξωτικό στα αυτιά μας ένα topic που έχει ως αντικείμενο τη σκηνή της σύγχρονης ιρανικής (ή μήπως πρέπει να πω περσικής) μουσικής αλλά ειλικρινά η ποιότητα και ο πλούτος (όσο και ο μεγάλος αριθμός στελεχών της) είναι τέτοιος που θα έπειθε τον οποιοδήποτε μελετητή/ακροατή ότι δεν πρόκειται περί κάποιου βερμπαλιστικού συλλογισμού το να πούμε ότι έχουμε να κάνουμε με μία αυτόχθονα και θαυμάσια πανδαισία ήχων.

Συνθέτες όπως ο Majid Entezami, ο Hossein Alizâdeh και ο Αlireza Mashayekhi έχουν εκτενή δισκογραφία και αποτελούν μέλη μιας συνεχώς ακμάζουσας από τη δεκαετία του 80 τεχνοτροπίας που αγνοεί παντελώς τόσο τον γραφικό φολκλορισμό όσο και την άκρατη μονομανία για δόξα βάσει δυτικών επιτευγμάτων στην παρτιτούρα. Το επιτυχές όλων των παραπάνω έγκειται στο ότι ποιούν μουσική με τη φυσική ροή ενός σύγχρονου ανθρώπου που προσπαθεί να συνταιριάξει χωρίς όρια τις επιρροές του αλλά παράλληλα με απόλυτη συνείδηση της ταυτότητας του κινείται προς δόμηση μιας ηχητικής που έχει να κάνει με την πρόοδο της μουσικής αναφορικά με τις ρίζες. Ρίζες όμως που λειτουργούν όχι ως τροχοπέδη ή εφαλτήριο για οπορτουνιστικές συνδιαλλαγές με το τουριστικό αξιοθέατο αλλά ως κέρας που διαλαλεί το νέο που αντλεί από το παλαιό.

Ο Αlireza Mashayekhi (γεννηθείς το 1940 στην Τεχεράνη) σπούδασε πρώτα στην πατρίδα του ιρανική μουσική, πιάνο και σύνθεση και μετά προσεδαφίστηκε στη Βιέννη για να λάβει επιπλέον γνώση πάνω στη σύγχρονη μουσική και σύνθεση κάτω από την εποπτεία και διδασκαλία ανθρώπων όπως ο Hanns Jelinek και Karl Schiske (δάσκαλος ο τελευταίος μάλιστα και δικών μας συνθετών όπως ο Νικηφόρος Ρώτας και ο Στέφανος Γαζουλέας ).

Ασχολούμαι ειδικότερα με τον Mashayekhi  σήμερα διότι ήρθα για άλλη μια φορά αντιμέτωπος με το ιδιότυπο αλλά και όμορφο (με την κυριολεκτική έννοια του όρου) έργο του μετά από τη χθεσινή (και για πολλοστή φορά) ακρόαση ολόκληρου του δίσκου του με τίτλο Iranian Orchestra for New Music (από όπου αμφότερα τα δυο soundcloud λινκίδια) αλλά και τη σημερινή τοποθέτηση του στη λίστα των συνθέσεων που παρουσίασα (στο κατά το ήμισυ σκέλος που μου αναλογεί) στη σημερινή ραδιοφωνική εκπομπή, της καθημερινής ρότας που παρουσιάζουμε μαζί με το Χάρη Συμβουλίδη κάθε πρωί στους 105,5 μεγάκυκλους.

Και αναφέρω το τελευταίο διότι όπως καταλαβαίνετε ασχέτως αν τα αυτιά είναι παιδευμένα στην ακρόαση ποικίλων δύσκολων θεμάτων εντούτοις σε ακραία πρωινές ώρες η σύγχρονη συμφωνικότητα μπορεί να σου βαρέσει το ΚΝΣ. Αντιθέτως ο Mashayekhi κινείται σε ένα περίεργο μεταίχμιο λυρισμού, νεωτερισμού και αναφοράς στην περσική μουσική με τρόπο τόσο ιδιότυπο που θα ξαφνιάσει παρεκτός και έχετε παρακολουθήσει την προαναφερθείσα σκηνή. Ο δίσκος βγήκε το 2002 από την Hermes η οποία στεγάζει πολλούς σολίστες και συνθέτες της περιοχής αυτής, άλλους σε μοντερνιστικούς και άλλους σε παραδοσιακούς δρόμους, αμφότεροι όμως μακριά από τερτίπια τύπου ethnic και world music.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s