ΗΜέRA # 113 / Έφυγε η μισή ηχοληπτική αξία του Never Mind the Bollocks

parepistols

Πολλοί ξεχνούν όταν αναφέρουν αυτό το δίσκο να υποσημειώσουν την αξία της παραγωγής στον εκρηκτικότερο (κάποια αντίρρηση?) δίσκο στην ιστορία του rock n roll, του Never Mind the Bollocks. Κλάσεις ανώτερο από ανάλογες προσπάθειες της εποχής του, το NtB χρωστάει μέρος της δύναμης του στο ότι στην παραγωγή του αναμείχθηκαν δύο άνθρωποι με πολλά χιλιόμετρα ήδη από εκείνη την εποχή στις κονσόλες.

Οι Chris Thomas και Bill Price ανέλαβαν να βάλουν σε μια σειρά το χάος που όπως παραδέχεται και ο Steve Jones παρουσιάστηκε στα Wessex Studios από μια τετράδα που ζούσε λίαν επικινδύνως (εντάξει, δεκτόν, ο Glen Matlock όχι). Ο Chris Thomas (γεννηθείς του 47) ζει ακόμα έχοντας καταφέρει να τρυπώσει σε ηχογραφήσεις των Beatles, των Floyd, των Roxy Music και του John Cale (και όλα αυτά προτού πατήσει το record σε ηχογράφηση των Pistols -από εκεί και πέρα η ατζέντα εμπεριέχει τους Human League, τους Wings [τι εννοείτε με το ποιοι Wings?], τον Elton John, τους Pulp και τους U2).

Από την άλλη ο Bill Price έφυγε (σε ηλικία 72 ετών) πριν από μερικές εβδομάδες, στις 22 του Δεκέμβρη του 16. Μπορεί να μη συνηθίζω τους επικήδειους αλλά τούτος εδώ ο άνθρωπος αξίζει έναν λόγο γραμμένο για πάρτη/μνήμη του στα ελληνικά.

Όταν φεύγεις και έχεις καταφέρει να φτιάξεις τον ήχο όχι μόνο στο μεγαλύτερο γαμοσταυρίδι που τυπώθηκε ποτέ σε βινύλιο αλλά και σε δουλειές κάποιων κυρίων που άκουγαν στο δρόμο στο όνομα Tom Jones, Engelbert Humperdinck και John Mayall, κάτι έχεις κάνει και χειριστεί σωστά. Βάλτε επίσης στο λογαριασμό τους Procol Harum και μια single επιτυχία με τους Marmalade. Αυτοί ήταν όλοι τίτλοι εργασίας πριν από τα προαναφερθέντα χρονικά των Wessex Studios. Μετά τους Pistols είτε ως μηχανικός ήχου είτε ως παραγωγός συνεργάστηκε με τους Clash (στο πρώτο και στα London Calling και Sandinista) στα πρώτα των Pretenders αλλά και με τον Rod Stewart, τον Pete Townshend, (επίσης και αυτός) με Elton John και με τους Jesus and Mary Chain.

classic1billprice

Να σημειωθεί ότι o Price ήταν studio manager στα Wessex Studios όταν εισήλθαν οι Pistols για ηχογράφηση, μια μετακίνηση που είχε κάνει μόλις τρεις μήνες πριν, αφήνοντας πίσω του τα περίφημα AIR Studios. Όπως λέει και ο ίδιος αναφορικά με τους Pistols οι καλύτερες ιστορίες που αφορούν το Never Mind the Bollocks δεν γίνεται να τυπωθούν. Και ασχέτως αν στο πρώτο δίσκο των PiL μερικά χρόνια αργότερα βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Rotten, εντούτοις ο ίδιος έχει να πει τα καλύτερα για την εμπειρία του με τους Sexers. Αντιθέτως όπως έχει πει σε συνεντεύξεις του η φάση όπου αναμείχθηκε χρόνια αργότερα με τη μίξη των Use Your Illusion I και II ήταν φρικτά μεγάλη λόγω καθαρά θεμάτων που δεν αφορούσαν τη studio διαδικασία (…τι νιαουρίζει στα κεραμίδια?)

Τα τελευταία χρόνια έδωσε πολλές συνεντεύξεις με την ευκαιρία του remaster των δίσκων των Clash που είχε αρχικά επιβλέψει.

Καλό ταξίδι κύριε Price.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s