ΗΜέRA # 118 / Καλοκαίρι του 1966 – Οι Rolling Stones παιανίζουν το (I Can’t Get No)Satisfaction στην Άνδρο

270-stones_nocoverlines-770

Το καλοκαίρι του 66 γυρίστηκε η ταινία Φουσκοθαλασσιές στην Άνδρο, για την ακρίβεια τα περισσότερα πλάνα είναι στο Μπατσί αλλά υπάρχουν και πλάνα της Χώρας. Το σενάριο της ταινίας είναι του Γιώργου Λαζαρίδη και βασίζεται σε θεατρικό έργο του  Δημήτρη Μπόγρη. Η σκηνοθεσία υπογράφεται από τον πολυγραφότατο στα κινηματογραφικά Ορέστη Λάσκο. Το πρωταγωνιστικό τρίο είναι οι Διονύσης  ΠαπαγιαννόπουλοςΜαίρη Αρώνη και Ανδρέας Ντούζος ενώ σε ένα μικρό σχετικά ρόλο εμφανίζεται ο (πολύ συμπαθής καρατερίστας) Γιώργος Γαβριηλίδης.

Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι το αρχικό πλάνο της ταινίας που σχετίζεται εννοιολογικά με όλο το κοντράστ χαρακτήρων και αρχετύπων που διαπραγματεύεται η ηθογραφία αυτή. Δηλαδή την εισβολή της μητροπολιτικής κουλτούρας είτε με τη μορφή τουρισμού είτε με αυτή των προσδοκιών των γονιών για αλλαγή κοινωνικής θέσης (είτε της δικής τους είτε των παιδιών τους)  σε αντιπαράθεση με την πατριαρχική κοινωνία και γενικότερα με την παράδοση και το status quo.

Η πρώτη λοιπόν σκηνή του έργου έχει τρομακτικό ενδιαφέρον. Από  πλάνα που αποθεώνουν τη γραφική αρχιτεκτονική του νησιού και την ίδια τη φύση του, τα οποία βλέπουμε την ώρα που πέφτουν οι τίτλοι, ξαφνικά μέσα από αζαλέες και φραγκοσυκιές ακούγεται ο ήχος του εναρκτήριου ριφφ του Satisfaction (που είχε κυκλοφορήσει ένα χρόνο νωρίτερα, τον Αύγουστο του 1965). Η έκπληξη γρήγορα περνάει σε επεξηγηματική διάσταση όταν στο επόμενο πλάνο 3 οπίσθια κουνιούνται στο ρυθμό του άσματος και αντιλαμβανόμαστε ότι βρισκόμαστε σε μια αυλή όπου 3 νεανίες λικνίζονται υπό τους ήχους ενός φορητού πικάπ. Και μόνο τυχαία δεν είναι η τριάδα αυτή σημειολογικά.

Ο Μαξ Ρόμαν ως ο θηλυπρεπής Άγγλος, ο Γιώργος Παπαδημητράκης ως γόνος της νησιωτικής μεν αλλά αστικής οικογένειας που προτιμάει την Αθήνα και η σεξοβόμβα (υπάρχει μάλιστα η αναφορά της λέξης σεξ και ο προσδιορισμός της ηθοποιού ως κυνηγός του σεξ) Ρία Δελούτση.

Και μόνο επίσης τυχαία δεν είναι η τριάδα αυτή που στελεχώνει χορευτικά τους ήχους του Satisfaction. Υποδόρια περνάει η άποψη της επιπολαιότητας που συνάδει με το rock n roll άκουσμα όπως φυσικά και η άποψη της ελληνικής κοινωνίας που παρουσιάζει ουσιαστικά ως τους θιασώτες του genre. Πολλαπλές οι αναφορές περί του rock n roll στις ελληνικές ταινίες του 60 (αλλά και του 50) όμως αυτή έχει το επιπλέον στοιχείο της πραγματικής έκπληξης.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s