ΗΜέRA # 127 / Ο άνθρωπος που κρατούσε (τα Ροκ) Ημερολόγια

diaries2

Είναι πραγματικά δύσκολο να αποτιμηθεί η σημασία και κατ’ επέκταση η επιρροή που άσκησε το βιβλίο του Γιώργου Τουρκοβασίλη, Τα Ροκ Ημερολόγια, στη γενιά των 80s που ετοιμαζόταν να προβεί σε κινήσεις τύπου φτιάχνω fanzine, φτιάχνω μπάντα, κυνηγάω δίσκους, μπαίνω σε παρέες. Μπορεί να ακούγεται ως ηρωισμός αλλά καλό θα ήταν να βάλει κάποιος επί τράπεζας τις συντεταγμένες της εποχής όπου και το βιβλίο είδε το φως των προθηκών (αλλά και των συνοικιακών περιπτέρων, προσωπικά το αγόρασα από ενημερωμένο ψιλικατζίδικο της περιοχής Αμπελοκήπων που έφερνε και εκδόσεις τύπου Βαβέλ και ΑΝΤΙ).

Ο Τουρκοβασίλης δεν ήταν δημοσιογράφος αλλά φωτογράφος, βρέθηκε όμως πέρα από τηνLayout 1 καταγραφή εικόνων να συνοδεύει εκτός από λεζάντες και με εκτενή κείμενα τα αντικείμενα παρατήρησης και καταγραφής του. Η επανέκδοση μέσα στο 2016 του βιβλίου που πρωτοκυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Οδυσσέας το 1984 και στις ημέρες μας από τις Εκδόσεις Στο Περιθώριο (και με εισαγωγή του φίλτατου Γιάννη Ν. Κολοβού) ήταν ένα από τα σημαντικά σημεία της περσινής σοδειάς της ελληνικής αντικουλτούρας.

Κάποια στιγμή στα πρωτόλεια 00s είχε ξεπροβάλλει σε επιλεγμένα σημεία των Αθηνών μια έκδοση σε επίπεδο φωτοκόπια και άτσαλα δεμένη, σημάδι όμως ότι είχε κριθεί από κάποιους ανθρώπους η αναγκαιότητα της έστω και με αυτό τον τρόπο επανέκδοσης της ιστορικής αυτής κατάθεσης εικόνων και κειμένων. Και αυτό ακριβώς αποτελεί την επιτυχία του Τουρκοβασίλη πέρα από τις θαυμάσιες φωτογραφίες που συνόδευαν (και που με επαυξημένη λογική συνοδεύουν και την επανέκδοση). Τα κείμενα του λειτούργησαν με δημοσιογραφική αλλά και σημειολογική από τον ίδιο λογική, πολύ καλύτερη μάλιστα από την ανάλογη που επιχειρήθηκε από δημοσιογράφους των αστικών εφημερίδων που όποτε τους ανέθεταν  οι αρχισυντάκτες τους κάποιο σχετικό με τη «διαφορετική» νεολαία πήγαιναν σε κάποιο στέκι που είχαν ακούσει, έπαιρναν και δυο συνεντεύξεις, μία από τον ανιψιό και άλλη μία από και τη γκόμενα του , με αποτέλεσμα πολλές γεμάτου γέλωτα αποτελέσματα αλλά και αποπροσανατολισμού άρθρα.

03_21_20

Θα συμφωνήσω σε κάτι που είχε επισημάνει ο Νίκος Κοντογούρης επί τη ευκαιρία της πρώτης έκδοσης του βιβλίο το 1984. Με κατανοητή τη συλλογιστική από μεριάς του συγγραφέα κατά τη γνώμη μου αλλά είναι όντως εκνευριστική η εκτενής αναφορά στους χουλιγκάνους της εποχής.  Να σημειώσω κάτι που δεν αναφέρουν πολλοί σχετικά με την εποχή, ότι δηλαδή δεν ήταν μόνο μεταλλάδες στη χουλιγκάνικη πλευρά αλλά και πολλοί πάνκιδες και νιογουεβάδες.

03_21_47Σύνηθες εκείνη την εποχή αυτό το crossover χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είχε ιδεολογικά χάσματα απλά (και αυτό πρέπει να ληφθεί στα υπόψιν) το χαοτικό πληροφοριακό (και χωρίς καμιά αρχειοθέτηση αλλά και δυνατότητα διασταύρωσης) υλικό προσέφερε πεδίο τελείως ρηξικέλευθων προσεγγίσεων από πλευράς του κάθε ατόμου, που με όλη την σεχταριστική λογική της εποχής εντούτοις είχε βαθύτητα ιντιβιντσουαλιστική προσέγγιση. Τουτέστιν ο καθείς ερμήνευε ότι και όπως ήθελε, ασχέτως να άνηκε σε κάποια ομάδα.

Αυτό γίνεται προφανές ακόμα και όταν ο Τουρκοβασίλης συνομιλεί με ανθρώπους από διάφορες φατρίες ηχητικές και μπορεί σαφώς να ακούγονται γραφικά δεκάδες αποφθέγματα από άτομα εκείνης της εποχής όμως ήταν απόλυτα ρεαλιστικά σε σχέση με αυτό που υπήρχε ως περιρρέων κοινωνικό χώρος.

43

Το σίγουρο είναι ότι ο Τουρκοβασίλης, με όποια χάσματα και να διακρίνει κάποιος στα κείμενα του, προσέφερε μια θαυμαστή παρακαταθήκη και ένα αρχείο που ανάλογο του δεν υπήρχε σε βιβλίο εκείνη την εποχή και ελάχιστες φορές έχει γίνει προσπάθεια να υπάρξει κάτι ανάλογο του. Κινούμενος με χαρακτηριστική άνεση ανάμεσα σε παρέες και σέκτες κατέγραψε μια εποχή που χρειαζόταν πιεστικά την εγκόλπωση της στο γίγνεσθαι και ας το αποστρεφόταν.

Αυτό που έδειξαν τα Ροκ Ημερολόγια είναι ότι η underground νεολαία υπήρχε σε παράλληλη σύμπλευση με την ελληνική κοινωνία και όχι στο περιθώριο των διεργασιών όπως σε παλαιότερα έτη. Οι δε φωτογραφίες του αποτελούν πρότυπο που ελάχιστοι πλησίασαν στα μετέπειτα χρόνια, μια ντοκυμαντερίστικη κάμερα που απέφυγε την πόζα ενώ την ίδια στιγμή η αισθητικής της είναι παροιμιώδης.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s