ΗΜέRA # 128 / Μια ιδιαίτερη στιγμή για τον Howard Shore

dddddddddddd

Είναι πραγματικά αξιοπερίεργο αλλά θα δυσκολευθείτε να βρείτε όσο και να ψάξετε έναν δίσκο του Howard Shore που να φέρει το όνομα του πάνω και να μην είναι η δουλειά που έχει κάνει για κάποιο φιλμ. Και η αλήθεια είναι ότι όντως ο Καναδός και πολυβραβευμένος συνθέτης έχει βουτήξει εδώ και αρκετές δεκαετίες στο χώρο της κινηματογραφικής μουσικής. Με πάνω από 80 ταινίες να φέρουν την υπογραφή του [προσωπικές μου επιλογές οι δίσκοι με τη μουσική για την Σιωπή των Αμνών (1991), το παραληρηματικό Ed Wood (1994), το ιντριγκαδόρικο The Game (1997) όπως και τα αριστουργηματικά soundtracks του για ταινίες του συμπατριώτη του, του Κρόνεμπεργκ για τις ταινίες Dead Ringers (1988), Naked Lunch (1991), Spider (2002) και eXistenZ (1999)].

Βέβαια και αυτή τη φορά την ανάθεση δε τη γλύτωσε μιας και μιλάμε για 2 κονσέρτα που γράφτηκαν με την αφορμή των εορτασμών για τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Φρειδερίκου Σοπέν (1810 – 1849), όπως και αλήθεια είναι ότι ως φανατικός Σοπενικός είχα εστιάσει από τότε που τα δύο έργα του Shore είχαν την τύχη να αποδοθούν οι παρτιτούρες τους στο Πεκίνο το 2010 και στην Ελβετία το 2014. Οι δυο αυτές ηχογραφήσεις κυκλοφόρησαν μόλις πριν από λίγες ημέρες, στις 17 του Φλεβάρη σε cd κάτω από τον κοινό τίτλο Two Concerti.

Τα δύο έργα είναι τα εξής. Αφενός το Ruin & Memory Concerto for Piano and Orchestra, το οποίο εκτείνεται σε τρεις κινήσεις, με σολίστα τον πολύ Lang Lang στο πιάνο και την Κινεζικής Φιλαρμονικής Ορχήστρας με διευθυντή τον Long Yu και αφετέρου το Mythic Gardens Concerto for Violoncello and Orchestra, με την πολυβραβευμένη Sophie Shao στο βιολοντσέλο  και τον Ludwig Wicki ως διευθυντή της 21st Century Chamber Orcestra (η οποία είναι αμερικάνικη ορχήστρα σημειωτέον).

Ο δίσκος κυκλοφόρησε από τη Sony και προσωπικά το Mythic Gardens με το μετρημένο παίξιμο τηςtwo-concerti-ruin-memory-mythic-gardens Shao με κέρδισε ενώ στην περίπτωση του Ruin & Memory δεν μου άρεσε η ηχογράφηση σε επίπεδο ηχοληψίας, αρκετές υψηλές συχνότητες και με πολύ ψηλά στη μίξη (ακόμα και για τα δεδομένα του star Lang Lang) τον ήχο του πιάνου.

Υ.Γ. Δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ, το ομολογώ και βρήκα αφορμή να παραθέσω έναν από τους αγαπημένους μου πιανίστες, τον Pogorelich, σε μια από τις πλέον φημισμένες του εκτελέσεις σε έργα του Πολωνού συνθέτη.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s