ΗΜέRA # 140/ (Συνέντευξη) Joris Teepe: «Ο Rashied Ali κυριολεκτικά άλλαξε τον τρόπο που σκέπτομαι πάνω στη μουσική»

jorisgood3

Με την ευκαιρία της έλευσης των Trio of Liberty στο Half Note για 4 συναυλίες (από σήμερα 17 Μαρτίου έως και τη Δευτέρα 20) όπου μέλη του αποτελούν οι Don Braden (τενόρο/φλάουτοο), Gene Jackson (ντραμς) και Joris Teepe (μπάσο) ζήτησα από τον τελευταίο να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις , μιας και ο Ολλανδός είναι ειδική περίπτωση. Ξενιτεύτηκε στη Νέα Υόρκη και κατάφερε με την αξία του να αναδειχθεί στα τέλη των 90s σε ένα πολυεργαλείο σε ηχογραφήσεις τρανταχτών ονομάτων του είδους. Όπως θα διαπιστώσετε (αν και έστειλε την τελευταία στιγμή τις απαντήσεις του και έτρεχα να μεταφράσω) είναι λαλίστατος και δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα του σύγχρονου jazz μουσικού

Όπως καταλαβαίνετε, μιας και είναι η πρώτη σας συνέντευξη με ελληνική υπογραφή στη μετάφραση θα πρέπει να σας ρωτήσω για τη μετάβαση σας στη Νέα Υόρκη από την Ολλανδία. Ποιες ήταν οι δυσκολίες στην αρχή?

Ήμουν πραγματικά ενθουσιασμένος με το να βρίσκομαι στη Νέα Υόρκη, ένιωθα ότι είχα φτάσει στο μουσικό μου σπίτι, ήταν το 1992, ακριβώς μετά την αποφοίτηση μου από το κονσερβατόριο όπου φοιτούσα στην Ολλανδία. Στη Νέα Υόρκη μπορούσα να νιώσω την εκτίμηση στο σύνολο της ιστορίας της jazz, ακόμα και αναφορικά με τους μοντερνιστές ή πρωτοποριακούς μουσικούς. Το κίνητρο, το πάθος, η μέθοδος εργασίας και το μουσικό γούστο ήταν (και εξακολουθεί να είναι) μία τέλεια φόρμουλα για μένα. Στην αρχή δεν ήμουν καθόλου σίγουρος ότι ήθελα να μείνω, πολλοί φίλοι μου πίσω στην Ολλανδία, συμφοιτητές μου είχαν γίνει ήδη αστέρες και έβγαζαν καλά λεφτά, δουλεύοντας για την τηλεόραση ή ως session μουσικοί στο studio ενώ εγώ την ίδια στιγμή πάλευα για να πληρώσω στη Νέα Υόρκη το νοίκι μου. Όμως αργότερα ήταν φανερό πια ότι είχα πάρει τη σωστή απόφαση, αυτό έγινε φανερό όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστώ με θρυλικούς παίκτες της παλαιότερης γενιάς όπως ο Benny Golson, ο Rashied Ali, ο Randy Brecker, ο Lee Konitz, ο Manny Duran και ο Harold Maybern. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να εξελιχθεί ένας νέος μουσικός. Την ίδια στιγμή δούλευα σταθερά με μουσικούς της γενιάς μου όπως ο Chris Potter, ο Seamus Blake, ο Don Braden, ο Myron Walden και ο Mark Turner. Για να απαντήσω τελικά στο ερώτημα σας πιο συνοπτικά. Στην αρχή ήταν δύσκολο το να επιβιώσω και να βγάλω ικανοποιητικά λεφτά, ειδικότερα σε σχέση με την πολύ πιο εύκολη ζωή που είχα στην Ολλανδία. Όμως αποφάσισα να ακολουθήσω το όνειρο μου.

Το Trio of Liberty εστιάζει σε ποιο ρεπερτόριο? Επισκέψεις εκ νέου σε κλασσικές συνθέσεις ή επιλογές από τη δισκογραφία του κάθε μέλους της μπάντας?

Στο Trio πραγματικά δεν εστιάζουμε είτε με τη μία είτε με την άλλη λογική που αναφέρατε. Στην ουσία πρόκειται για  μουσικές συζητήσεις που έχουμε ενόσω παίζουμε μαζί. Επιλέγουμε συνθέσεις που μας δίνουν την δυνατότητα να εξερευνήσουμε τους ίδιους τους εαυτούς μας ως μουσικούς. Πολύ συχνά επιλέγουμε jazz standards για να αναπτύξουμε τη δική μας γλώσσα. Δεν χρησιμοποιούμε πια τόσο συχνά το “Trio of Liberty”, προτιμούμε περισσότερο το “Trio BradenTeepeJackson” ή όταν εγώ και ο Don παίζουμε με διαφορετικό ντράμερ (όπως στην περίπτωση του Matt Wilson που έπαιξε στον τελευταίο δίσκο) το όνομα “Trio BradenTeepeWilson”.

Joris Teepe

Ποιος μπασίστας ήταν το πρότυπο σας?

Ο Ray Brown και ο Jaco Pastorius είναι τα πρότυπα μου. Υπάρχουν πολλοί άλλοι που έχουν αποτελέσει επιρροή. Ο Ron Carter για παράδειγμα που ήταν και δάσκαλος μου για ένα διάστημα στις αρχές των 90s. Όμως για έμπνευση πάντα επιστρέφω στους Ray και Jaco.

Τα τελευταία χρόνια έχετε περισσότερες μέρες σε τουρνέ σε σύγκριση με τα προηγούμενα εξαιτίας των χαμηλών πωλήσεων στη μουσική βιομηχανία?

Είμαι πια περισσότερο στο δρόμο διότι ξαναγύρισα στην Ευρώπη το 2014. Εξακολουθώ να διατηρώ ένα διαμέρισμα στη Νέα Υόρκη αλλά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνιου παραμένω στην Ευρώπη. Όταν μένω στη Νέα Υόρκη είναι ευκολότερο το να παίξω στην πόλη και να γυρίσω στο σπίτι το βράδυ. Στην Ευρώπη η ζωή μου είναι διαφορετική. Ταξιδεύω συνεχώς και ξοδεύω περισσότερη ώρα στο ξενοδοχείο. Οι χαμηλές πωλήσεις δεν έχουν επηρεάσει τις πωλήσεις των δίσκων μου διότι πουλώ το συντριπτικό ποσοστό από τα cd μου στις συναυλίες και όχι στα μαγαζιά.

Σε ποιο δίσκο σας θα αλλάζατε κάτι σχετικά με την ηχοληψία ή την παραγωγή του?

 Είμαι περήφανος για όλους τους δίσκους, έχω βγάλει 14 δίσκους με το όνομα μου να υπογράφει το σύνολο της δουλειάς. Δεν μου αρέσει ο ήχος του μπάσου μου στους δύο δίσκους που έκανα το 2004 με τον Rashied Ali. Ο ηχολήπτης ηχογράφησε το μπάσο με μαγνήτη, κάτι που με κάνει να ακούγομαι ωσάν να παίζω σε jazz rock σχήμα από τα 70s. Και με την ευκαιρία, οφείλω να αναφέρω ότι η επί 9 ετών συνεργασία μου με τον κύριο Ali ήταν μακράν αυτή με τη μεγαλύτερη επιρροή στη μουσική μου προσωπικότητα, κυριολεκτικά άλλαξε τον τρόπο που σκέπτομαι πάνω στη μουσική όπως και τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο παίζω.  Ακούστε το δίσκο Rashied Ali Quintet με τίτλο Live in Europe”, ηχογραφημένο στη Φιλανδία για να καταλάβετε για ποιο πράγμα μιλάω.

joris2010

Ποια είναι η καθημερινή μουσική εμπλοκή σας σε μία ημέρα που δεν περιέχει κάποια συναυλία ή ηχογράφηση? Ακούτε ηχογραφήσεις άλλων καλλιτεχνών ή προτιμάτε να ξεκουράζετε τα αυτιά σας? Συνεχίζετε να διδάσκετε στην Ολλανδία και την Αγγλία?

Η μουσική υπάρχει κάθε μέρα στη ζωή μου αλλά μερικές φορές είναι απλά μέσα στο κεφάλι μου. Εξασκούμαι ακόμα και πέρα από το ίδιο το όργανο. Πλάθω μελωδίες και αρμονίες στο μυαλό ώστε όταν έρθει η ώρα να παίξω με το ρυθμό και με τα διαστήματα να μπορώ να το κάνω ακόμα και μέσα σε ένα τρένο ή στη ντουζιέρα μου.

Δυστυχώς δεν έχω manager οπότε όλο το εμπορικό σκέλος της δουλειάς μου περνάει από εμένα, συντονισμός, μελέτη συμβολαίων, διακανονισμός δικαιωμάτων, επικοινωνία με τους μουσικούς, κλείσιμο εισιτηρίων, συνεννόηση με τα clubs, τύπος και αποδελτίωση. Παράλληλα μου αρέσει να αναπτύσσω το παίξιμο στο πιάνο αλλά ενώ κάνω εξάσκηση πιάνω τον εαυτό μου να συνθέτει και πάλι. Έχω τη δική μου Big Band στην  Νέα Υόρκη για την οποία έχω γράψει όλη τη μουσική στο πιάνο (καλώ τους αναγνώστες σας να ακούσουν το Joris Teepe Big Band με τίτλο We Take No Prisoners, νομίζω οτι θα μείνουν ικανοποιημένοι) . Επίσης υπέγραψα τέσσερεις συνθέσεις για συμφωνική ορχήστρα. Όλα αυτά χρειάζονται αρκετό χρόνο μέσα στην ημέρα. Δεν διδάσκω πολύ πια, σταμάτησα τη δουλειά μου ως διδάκτωρ στο Queens College στη Νέα Υόρκη αλλά είμαι ακόμα διευθυντής ορχήστρας στο Prince Claus Conservatoire στην Ολλανδία. Προσπαθώ και κάθε εβδομάδα να φέρνω καλεσμένους μουσικούς στη σχολή όπως ο Don Braden και ο Gene Jackson. Επιπλέον διδάσκω σε workshops σε όλο τον κόσμο. Αλλά την περισσότερη ώρα είμαι σε τουρνέ. Για παράδειγμα, την επόμενη εβδομάδα από τις συναυλίες μου στο Half Note θα πάω στην Ταϋλάνδη για να παίξω σε ένα φεστιβάλ με το συγκρότημα του Benny Golson. Είναι ακόμα εκπληκτικός στα 88 του χρόνια. Ελπίζω να μπορώ κι εγώ να παίζω στα 88 μου.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s