ΗΜέRA # 158 / Κώστας Καφάσης – «Θα γίνω λαϊκοροκάς»

maxresdefault

Τον Κώστα Καφάση (1940-2010) τον έχουμε σαφώς ως μία καλτίσσιμο φιγούρα του ελληνικού τραγουδιού με μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του σαφώς το Γέλα κυρία μου (single και ομότιτλος της σύνθεσης δίσκος από την Pan Vox / 1975)) αλλά από δίπλα προσθέστε και μερικά άλλα classics όπως το Θα φάμε Γλάρο και η Καψουρόσκονη (αμφότερα από το δίσκο Σ’ Αγαπώ/Pan Vox/1978) αλλά και εμφανίσεις του στον κινηματογράφο (Καλώς ήρθε το δολάριο, Μοντέρνα Σταχτοπούτα ανάμεσα σε αυτούς ) αλλά και στην τηλεόραση με έναν δημοφιλή ρόλο στο σήριαλ Η γειτονιά μας  του Κώστα Πρετεντέρη.

Η αλήθεια επίσης είναι ότι μετά από μια αρκετά δυναμική δεκαετία γι αυτόν στη δεκαετία του 80 ο Κώστας Καφάσης δε βρήκε πολλά πατήματα στην κουλτούρα των νέων συντεταγμένων όπως αυτή αναδείχθηκε μέσα από τις κοινωνικές αλλαγές στις αρχές της. Και είναι περίεργο αυτό μιας και το καθαρόαιμο σκυλάδικο (με την αυθεντική και όχι την 90s έκφανση της λέξης) είχε τη δική του τιμητική στην πασοκική δεκαετία και με αρκετούς σκληρούς της πίστας να γεμίζουν τα μαγαζιά όπου εμφανίζονταν και να έχουν και εκτενή δισκογραφία. Όχι πως δεν είχε κοινό ο Κώστας Καφάσης όπως με πληροφορούν παλαιότεροι του είδους αλλά από την άλλη η δισκογραφία του δεν είχε καμία επαφή με την επιτυχία και τις οδούς αυτής.

Ο τρίτος δίσκος τους Καφάση σε αυτή τη δεκαετία, το Συνείδηση μου (πάντα στην Pan Vox, μόνο στους 2 τελευταίους δίσκους της καριέρας του πήγε στην Music Box) ήταν ένας δυνατός λαϊκός δίσκος για αυτούς που αρέσκονται ε αυτό τον ήχο. Έβγαλε μάλιστα μία επιτυχία, το διαχρονικό «Ευτυχώς…!» αλλά περιείχε και ένα ωραίο up tempo, Τα περιπολικά όπως και το προσωπικό μου αγαπημένο, το Θα γίνω λαϊκοροκάς. Τα δύο απίστευτα κουπλέ…

«Μηχανάκια και ροκάδες

Άρχισαν επέλαση

Μπρος απ’ το παράθυρο σου

Κάνουνε παρέλαση«

και

«Τα μαγκάκια σου μοστράρουν

Ρούχα εισαγόμενα

Κι’ όλα αυτά για να σε κάνουν

Κολλητή τους γκόμενα«… έχουν τόση σημειολογία που θα μπορούσα για σελίδες επί σελίδων ακριβώς επειδή μεταφέρει μια λαϊκή οπτική (οι στίχοι είναι του καλλιθεώτη Άγγελου  Αξιώτη, δημιουργού από μια περιοχή όπου πραγματικά συναντήθηκαν οι δύο φατρίες εκείνα τα χρόνια) πάνω στο έστω και σαν καρικατούρα του δαλιανιδικού Ρόδα Τσάντα και Κοπάνα νεανία (και ίσως και των δίσκων των Μουσικών Ταξιαρχιών που είχαν αφήσει το δικό τους εκρηκτικό στίγμα στην κοινή γνώμη) έχει τρομακτικό ενδιαφέρον.

Το δίσκο τον αγόρασα πολύ αργότερα, το 1995 που βγήκε σε επανέκδοση σε cd και χρόνια αργότερα μάλιστα (το 2003) ευτύχησα να δω τον Κώστα Καφάση ζωντανά σε ένα καθαρόαιμο σκυλάδικο (μέχρι και κονσομασιόν είχε), στο Άλλη Φάση στην  Κωνσταντινουπόλεως όπου και πήγα στα παρασκήνια για να μου υπογράψει το προαναφερθέν cd αλλά και κάποια βινύλια (δικά μου και δύο φίλων). Ευγενέστατος και με απίστευτο και άμεσο χιούμορ, αυτό διαπίστωσα στη μικρή συζήτηση που είχαμε όπου και του μετέφερα και τα σέβη των φίλων που ήθελαν τις υπογραφές του στα δισκογραφικά του πονήματα (εκεί πάνε και τα ευχαριστώ στην υπογραφή του).

Τον θυμήθηκα αυτές τις ημέρες το δίσκο που έκανα μετακόμιση και βγήκε στην κορυφή μιας κούτας και είπα να γράψω γι αυτόν τον ωραίο τύπο και για ένα αγαπημένο μου τραγούδι δυο κουβέντες.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s