ΗΜέRA # 168 / Κριτικές αισθητικής εξωφύλλων τελευταίας εσοδείας

maze rec art

Όλοι οι παρακάτω είναι δίσκοι τελευταίας εσοδείας. Τα τελευταία χρόνια έχει ανέβει σαφώς η αισθητική των εξωφύλλων αλλά ούτε οι επαναλήψεις θεμάτων και στυλιζαρισμάτων αποφεύγονται αλλά ούτε το τραγικό αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις. Μιας και έχω κόλλημα με το artwork των δίσκων αποφάσισα λοιπόν να ξεκινήσω μια σειρά από άρθρα όπου θα γίνεται up date με τους  δίσκους κάθε φορά και ένα μικρό σημείωμα αξιολόγησης. Θα ακολουθήσει και ανάλογο section με ελληνικά εξώφυλλα μιας και όλοι εδώ είναι της αλλοδαπής.

 –__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

FWB0036Y_02.tif

Paul Weller – A Kind Revolution

Κλασσικός Weller, πετάει τα χρώματα της RAF και κάνει το διττό παιχνίδι της κριτικής στην αυτοκρατορία όσο και διατράνωση της πίστης του στην Αγγλία (2 διαφορετικά χωροταξικά και εννοιολογικά topics). Παλαιάς κοπής γραφιστική και μάλλον αδιάφορη.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

Is-This-The-Life-We-Really-Want-Cover-980x974

Roger Waters – Is This The Life We Really Want?

Την λογική του τηλεγραφήματος την έχει χρησιμοποιήσει και σε άλλη δουλειά του ο Waters (βλέπε Radio K.A.O.S. του 1987) και του πάει γάντι με το εσχατικό ζήτημα που θέτει τα τελευταία 150 χρόνια (και δεν είναι μομφή αυτό το σχόλιο). Μάλλον το καλύτερο εξώφυλλο από αυτά που εξετάζονται σήμερα.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

Richie Stephens

Richie Stephens –  Luv-a-dub style

Μπορεί να μη φτάνει την αισθητική αρτιότητα του ομότιτλου του ονόματος του δίσκου του 1991 αλλά εδώ ο Τζαμαϊκανός (με πείρα στην αποτύπωση της φάτσας και του σώματος του στα εξώφυλλα) μας γυρίζει πίσω σε μια λογική soul disco που μπορεί να φαντάζει γραφική αλλά αν μη τι άλλο είναι ειλικρινής και καλοδεχούμενη.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

below the sun

Below The Sun – Alien World 

Να ένα έξυπνο εξώφυλλο με τον τίτλο να κάνει πραγματικό αλισβερίσι με την αισθητική του εξωφύλλου. Μινιμαλιστικής επιστημονική φαντασία και η διαχωριστική γραμμή μεταξύ τίτλου και ονοματολογίας σχήματος να υπογραμμίζει το εννοιολογικό του τίτλου. Οι σχεδόν doom Ρώσοι χτύπησαν διάνα για δεύτερη φορά (πρώτος δίσκος το Envoy του 2015).

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

davis

Miles Davis – Rouge Rocker & Miles Davis – Changes

Δύο επαίσχυντης λογικής στη γραφιστική δίσκοι που σκοπό έχουν να κάνουν το κλασσικό παιχνίδι των δισκογραφικών, να περάσουν δηλαδή μεγάλα ονόματα με ακόμα ποιο μαλακό τρόπο σε ακόμα μεγαλύτερα ακροατήρια μέσω συλλογών. Δεν ξέρω ποιο από τα δύο, αυτό με το βολάν ή το άλλο με τον ενισχυτή είναι το χειρότερο.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

1war-machine_1200

Nick Cave & Warren Ellis – War Machine

Σαφώς και υπάρχει το αντιπολεμικό (μέσω σάτυρας) της νέας ταινίας του David Michôd αλλά παράλληλα όπως και να το κάνουμε σου κάθεται περίεργο να βλέπεις το όνομα αμφότερων να φιγουράρει κάτω από τους πύρκαυλους στρατιωτικούς.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s