ΗΜέRA # 179 / Εκεί όπου συναντήθηκαν η Γαλάτεια Καζαντζάκη, οι Death και οι U2

Η αποστειρωμένη όχι μόνο κριτική αλλά και αποτίμηση ζητημάτων τέχνης κάτω από ένα σχεδόν συντεχνιακό περιβάλλον αντίληψης είναι  σχεδόν πάγια διάσταση σε μελέτες και έρευνες που αφορούν τη λογοτεχνική παραγωγή της ημεδαπής. Γεγονός είναι ότι κάτι παρόμοιο παρουσιαζόταν μέχρι πρόσφατα (και συνεχίζεται η αλήθεια είναι από πολλούς φορείς γνώσης και κριτικής στην Ελλάδα) και στο […]

HMέRA # 178/ Library spotting με αφορμή μία πρόσφατη συνέντευξη του Ντίνου Χριστιανόπουλου

Στο μόλις πριν από λίγο καιρό στην εταζέρα βιβλιοπωλείων τεύχος (#63) του περιοδικού Μετρονόμος που κυκλοφόρησε (για την ακρίβεια το αφιερωματικό τεύχος για τον Σταύρο Κουγιουμτζή) στο δεύτερο σκέλος της έκδοσης υπάρχει μία συνέντευξη του Ντίνου Χριστιανόπουλου στον Σώτο Αλεξίου*. Ο τελευταίος υποσημειώνει ότι αφορμή υπόσχεση που είχε λάβει από τον σαλονικιό ποιητή για την […]

ΗΜέRA # 177 / Μπορεί ο Παναγιώτης Τούντας να ακουστεί στη Νέα Υόρκη?

Το αλλοπρόσαλλο του παραπάνω ερωτήματος απαντήθηκε μόλις πριν από λίγο καιρό από τον Πέτρο Κλαμπάνη, τον γνωστό μπασίστα και παραγωγό. Το Χαρικλάκι, το λαοφιλές τραγούδι του Παναγιώτη Τούντα (1886-1942) που έγινε κυρίως γνωστό από τη θρυλική εκτέλεση της Ρίτας Αμπατζή* (1914-1969) μεν αλλά στα σημερινά αυτιά μας και σε σαφώς πιο λαϊκή περασιά ήρθε από […]

ΗΜέRA # 176 / «Να φωτιστούν οι χορεύτριες!» – Μικρό κείμενο αναφοράς στους φωτισμούς του Orson Welles

Κανονικά θα έπρεπε να αναφέρω τη σκηνή των επιτραπέζιων παιχνιδιών στο Barry Lyndon (1975) όπου δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε αφήσει εμβρόντητο ο φωτισμός της σκηνής από τον Stanley Kubrik. Και ναι, ό0ντως, έψαξα σε βιβλία και αργότερα στο δίκτυο για να δω πως ο master φώτισε τη συγκεκριμένη σκηνή. Καθόλου τυχαία ο Kubrick […]

ΗΜέRA # 175 / Σιωπή & ήχος στο ναό ως αντικείμενα μελέτης από τον Γιώργη Σακελλαρίου

Το να προσπαθήσεις σε 49 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα να διαχειριστείς ηχοληπτικά, το εσωτερικό μίας εκκλησίας όχι όταν αυτή ανθοφορεί μέσα στο λειτουργικό της αλλά όταν παραμένει ανοικτή μεν στην προσέλευση αλλά με απώλεια ήχων από το τυπολογικό της, είναι ένας αγώνας δρόμου που ξεπερνά τον όποιο δημιουργό όσο και αν φαίνεται εύκολη η επικέντρωση […]

ΗΜέRA # 174 / (προ)γνώση και επίρρωση

Ο καλλιτέχνης πρέπει να υπάρχει πέρα από την προσπάθεια για αναγνώριση. Η πλέον επείγουσα κίνηση του πρέπει να τείνει μόνιμα προς την αρμολόγησης της αισθητικής της ζωής του αλλιώς παραμένει ένας υπερεπιτυχημένος διασκεδαστής.

ΗΜέRA #173 / Η Αμερική του Δημήτρη Μυστακίδη

Τέτοιες κυκλοφορίες, όπως το Amerika , ο νέος δίσκος δηλαδή του Δημήτρη Μυστακίδη, πρέπει να χαιρετίζονται πάντα ως αναγκαίες στην ελληνική δισκογραφία ένεκα της αρτηριοσκλήρωσης που την περιβάλλει και που ελάχιστες φορές διαρρηγνύεται ο ιστός της ειδικότερα όταν ξεφεύγουμε από τα στενά πλαίσια του underground. Η φήμη του Μυστακίδη καθόλου άδικα έχει εκτοξευθεί τα τελευταία χρόνια […]

ΗΜέRA # 172 / Η σουμπρέτα της πλέον χαμογελαστής κόλασης

Δεν είναι τυχαίο αυτό που σημειώνει η ίδια η Bette Midler στo εσωτερικό ενός best of που κυκλοφόρησε το 1993 γιορτάζοντας τα 20 χρόνια της στην Atlantic, της εταιρείας που κυριολεχτικά ανέθρεψε μουσικά «…τις εγκάρδιες ευχαριστίες μου σε όλους της Atlantic, για όλα τα γέλια και τα κλάματα όλα αυτά τα χρόνια». και πως να […]

ΗΜέRA # 171 / Έναν Άσσο Φίλτρο για τον κύριο Τσιτσάνη

Όταν πιάνεις έστω και με επιφυλάξεις ένα βιβλίο για να το φυλλομετρήσεις και μετά ψάχνεις χρόνο μέσα στην ημέρα σου για να διαβάσεις όλο και περισσότερο από αυτό, παραμένει για μένα ένας κανόνας απόδειξης μίας αδιαμφισβήτητης επιτυχίας του συγγραφέα, αν μη τι άλλο πάνω σε σένα. Πιάνω λοιπόν σήμερα το πρωί το νέο βιβλίο του […]

ΗΜέRA #170 / Δώσε μας αυθεντικό Light(s) ρε Schon και άσε εγωισμούς και εταιρικά συμβόλαια στην άκρη

Κάθισα εχθές το βράδυ και είδα σε συνδρομητικό κανάλι αν και το αντιπαθώ το ετήσιο κομφετί του Rock n Roll Hall of Fame (που είχε γίνει τον περασμένο Απρίλιο) και αυτό γιατί συμμετείχαν μερικές αγαπημένες μου μπάντες όπως οι Journey και Electric Light Orchestra αλλά και μερικά δυνατά χαρτιά όπως ο Nile Rodgers, οι Yes […]