HMέRA # 169 / Κριτική αισθητικής γραμμής ελληνικών εξωφύλλων δίσκων (των τελευταίων μηνών)

parta

Στα ελληνικά εξώφυλλά που με τον α ή β τρόπο όλοι έχουμε γίνει κοινωνοί μέσω είτε προσωπικής συλλογής δίσκων είτε από δισκοθήκες φίλων είτε από γονικές (βάλε και του θείου) συλλογές υπήρχε πάντα η σύγκρουση του άξονα «σημαινόμενο/σημαίνον» . Όταν ο καλλιτεχνικός υπεύθυνος της φωτογράφησης ή της παραγωγής (και σπανίως ο ίδιος ο καλλιτέχνης) έπαιρνε το δύσκολο δρόμο της εικονοποίησης είτε του βασικού θέματος του δίσκου (αυτό αφορούσε είτε το εποχιακό single που είχε ο αοιδός είτε του ίδιου του τίτλου -κλασσικό παράδειγμα το εξώφυλλο του δίσκου του Στέλιου Καζαντζίδη «΄Ενα γράμμα») είτε της περσόνας που είχε φτιάξει ο αοιδός/καλλιτέχνης/συνθέτης μέχρι εκείνη τη στιγμή στο κοινωνικό συνειδητό -κλασσικό παράδειγμα το «Οι Μάηδες οι ήλιοι μου» του Γιώργου Νταλάρα που προωθεί την εικόνα του καλλιτέχνη που άδει μόνος του με την κιθάρα ως μπαλλανταδόρος του δρόμου) πολλές φορές πέφταμε σε χαντάκια.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε μερικές καλές δουλειές σε ελληνικά εξώφυλλα αλλά αυτό αποδεδειγμένα έχει να κάνει με την ισχυρή άποψη (όσο και εμπεριστατωμένη ) που έχει ο καλλιτέχνης γύρω από την περσόνα του (κάτι που έγινε από τότε που μία νεώτερη γενιά δημιουργών μπήκε στην αγορά με πιο κυκλική άποψη περί τεχνών). Όχι πως ε΄χο0υν σταματήσει οι επιρροές στο artwork που περισσότερο θυμίζουν τα likes της γραμματέας στη δισκογραφική παρά κάποια εμπεδωμένη αισθητική του γραφίστα.

Παρακάτω θα βρείτε μερικά εξώφυλλα δίσκων και digital singles της ημεδαπής που εκδόθηκαν από τις αρχές του χρόνου και μέχρι και τις μόλις προηγούμενες ημέρες.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

JOHNNY-Για-σένα-ζω

Johnny – Για σένα ζω

Αποκλειστικά για ηλικίες κάτω των 15 ετών και με υποψία Τζάστιν Μπή(μ)περ ενώ στο αλησμόνητο δελτίο τύπου υπήρχε η φράση «βοηθός μικροβιολόγου, γνωρίζει πολύ καλά ότι το μικρόβιο της μουσικής δε φεύγει εύκολα!». Σκληροί φωτισμοί για να τονιστεί  ο ψευδοgoth ερωτισμός που κάνει εύκολα γκελ σε αυτή την ηλικία.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

samolis

Δημήτρης Σαμόλης – Ένα Σύμπαν Στα Μέτρα Σου

Χωρίς καμία αμφιβολία το χειρότερο εξώφυλλο των τελευταίων μηνών που προσπαθώντας να θέσει χιούμορ καταφέρνει να παρουσιάσει το γνωστό ελληνικό χαβαλέ με επιχρύσωση. Πέρα από το κάκιστο εύρημα του όσκαρ μέσα στην πίτα κορφολογώ το αποκριάτικο κουστούμι που προσπαθεί να κάνει τον Σαμόλη να φανεί ένας εναλλακτικός Βαλμόν. Όχι τίποτε άλλο αλλά με το περίφημο σε δημοτικότητα «Ατάρι» αν μη τι άλλο η «στιγμιαία» φωτογραφία ήταν επιτυχημένη ως λογική.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

vasiliki ntanta - moni mou

Βασιλική Νταντά – Μόνη μου

Το συγκεκριμένο επιλέχθηκε τυχαία μέσα από δεκάδες ανάλογου ρεπερτορίου και ανάλογης αισθητικής (αν και το επίθετο προσφέρεται επίσης για δεκάδες ευφυολογήματα) μόνο και μόνο επειδή δείχνει ότι η γραμμή «παραλιακή-φρέντο-κάμπριο-selfie» θα κρατήσει για πολλά χρόνια ακόμα.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

glykeria

Γλυκερία – Ακολούθησα ένα αστέρι

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει με ποιο πλευρό ξύπνησε ο σχεδιαστής του εξωφύλλου (και σίγουρα πως κατάφερε να πείσει του ιθύνοντες του δίσκου) και αποφάσισε να παρουσιάσει τη Γλυκερία ως μεπαπυρηνική Κάντυ-Κάντυ (προσπαθώντας παράλληλα να κάνει και υπενθύμιση του καθαρόαιμου λαϊκού υποβάθρου της αοιδού με την άκυρη σε κώδικα γραμματοσειρά).

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

foyrueira

Eleni Foureira – Mono gia sena (τίτλος στα αγγλικά όχι από λάθος)

Κλασσική οδός του τι έχει η αοιδός προς πώληση? Αυτό θα δείξουμε! Ύψος η συγκεκριμένη και σημεία προς κόζι λιγούρηδων αν και οι 70s (όσο και Queens of the Stone Age του πρώτου δίσκου -και ειδικότερα της βινυλιακής έκδοσης) αναφορές κερδίζουν το μάτι.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

liagouris

Μιχάλης Λιαγούρης – Παρασκευή και Σάββατο

Το συγκεκριμένο κερδίζει τις εντυπώσεις διότι είναι σαν ο γραφίστας κάνει αναφορά στο  Nude Descending a Staircase του Duchamp. Ναι το ξέρω, δεν υπάρχει περίπτωση αλλά να μην το πω?

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

mouzoyrakis

Πάνος Μουζουράκης – Αύγουστος

Ναι το καταλάβαμε βρε στυλίστα/γραφίστα/παραγωγέ (δεν ξέρω που ανήκουν οι ευθύνες) ότι έκανες αναφορά στον Vermeer αλλά το (digital) single ονομάζεται Αύγουστος. Αύγουστος! Κλειστό παράθυρο, γιλεκάκι και μάλλινο παντελόνι?

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

FWB0036Y_02.tif

Νικόλας Καραναστάσης – Στη Φολέγανδρο

Το ηχητικό περιεχόμενο είναι λιγότερο σοφιστικέ από αυτό που υπονοεί του εξώφυλλο αλλά πρόκειται για μια αξιοπρεπέστατη δουλειά, σαφέστατα σε επίπεδο αισθητικής.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

Kassetas-_-Northern-Lights-COVER-1440-x-1440-email

Γιάννης Κασέτας – Northern Lights

Ο Κασέτας έχει αρκετές φορές στο παρελθόν λαθέψει σε επίπεδο εξωφύλλου, υποτιμώντας στην ουσία το ίδιο το περιεχόμενο των δίσκων του αλλά αυτή τη φορά χτύπησε διάνα με ένα καλαίσθητο πίνακα (αν δεν κάνω λάθος) να κοσμεί το εξώφυλλο της νέας του δουλειάς. Στα συν η διακριτικότητα του τίτλου.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

baby guru

Baby Guru – IV

Είναι φανερό ότι η μπάντα θέλει να αποπνέει αυτοπεποίθηση το εξώφυλλο της νέας της δισκογραφικής δουλειάς με αυτή την εμφατική επιλογή γραμματοσειράς (και σκίασης αυτής) ενώ είναι εμφανείς οι επιρροές από εξώφυλλα των Queen και των King Krimson.

–__-__-__-__-__-__-__–__-__-__-__-__-__-__

 Les-Au-Revoir-Retro-Clock

Les Au Revoir – Retro’clock

Εμφανής για άλλη μια φορά η λαθεμένη ανάγνωση του κώδικα retro και nostalgia που διατρανώνεται πολλές φορές από ανάλογου ύφους σχήματα. Το επιδερμικό του όλου ζητήματος ανιχνεύεται όχι μόνο στο ατσαλάκωτο στυλιζάρισμα ρούχων και εκφράσεων που περισσότερο σε σειρά της ΥΕΝΕΔ της δεκαετίας του 70 (στην όποια ιστορική σειρά γινόταν παραγωγή) αλλά και στις λεπτομέρειες που αφορούν τα αντικείμενα που ενυπάρχουν και που περισσότερο στο αλήστου μνήμης εξώφυλλο του  Καλή σου τύχη της Αρετής Κετιμέ παραπέμπουν παρά σε αυτό που υποσημειώνει ο τίτλος.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

One thought on “HMέRA # 169 / Κριτική αισθητικής γραμμής ελληνικών εξωφύλλων δίσκων (των τελευταίων μηνών)

  1. Θα αναγκαστώ να ψηφίσω τετραπλό Μιχάλη Λιαγούρη και τον δίσκο Παρασκευή και Σάββατο, με περιβολή σκυλά από το Μαγκρέμπ και αποκριάτικο φρύδι Witchfinder General.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s