ΗΜέRA # 175 / Σιωπή & ήχος στο ναό ως αντικείμενα μελέτης από τον Γιώργη Σακελλαρίου

sak

Το να προσπαθήσεις σε 49 λεπτά και 52 δευτερόλεπτα να διαχειριστείς ηχοληπτικά, το εσωτερικό μίας εκκλησίας όχι όταν αυτή ανθοφορεί μέσα στο λειτουργικό της αλλά όταν παραμένει ανοικτή μεν στην προσέλευση αλλά με απώλεια ήχων από το τυπολογικό της, είναι ένας αγώνας δρόμου που ξεπερνά τον όποιο δημιουργό όσο και αν φαίνεται εύκολη η επικέντρωση σε μία αφελή (σε περίπτωση που έτσι εκτυπωθεί ) σιωπή. Οι χώροι λατρείας σφύζουν από σιωπή και ήχο σε μία κούρσα εντυπώσεων που επηρεάζεται ακόμα και των έξωθεν του εκάστοτε ναού ηχολαλιών. Γι αυτό και το εγχείρημα του γνωστού στον κύκλο των Ελλήνων (και όχι μόνο) πειραματιστών και ακροατών Γιώργη Σακελλαρίου όπως αυτό αποτυπώθηκε στον δίσκο Silentium, εκτός από ενδιαφέρον φρονώ ότι έχει και το δικό του κόπο ώστε να κρατήσει το ενδιαφέρον του ακροατή πέρα από τις όποιες όμοιες μανιφέστου ηχητικές δηλώσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακαδημαϊκά αλλά όταν μιλάμε για ακροάσεις ο ήχος είναι πάντα ήχος και το ενδιαφέρον του ακροατή για το κάθε μετέπειτα είναι ένα στοίχημα που πολλοί έχουν χάσει.

Ο Σακελλαρίου κυκλοφόρησε στα τέλη του προηγούμενου έτους από την αμερικάνικη Pogus το Silentium το οποίο κινείται σε δύο επίπεδα. Ανθολογεί την καθημερινότητα του ναού αλλά και την σκηνοθετεί. Στο πρώτο σκέλος ανήκουν τα filed recordings που έχουν γίνει στην προσπάθεια αιχμαλώτισης του ήχου στο δόγμα που υπαγορεύει την βιαιότητα του I ching και τις γιουνγκιανές θεωρήσεις περί της σύγκρουσης των χρονικών συνισταμένων. Στο δεύτερο σκέλος ο Σακελλαρίου επεμβαίνει στο περιβάλλον θέτοντας εαυτόν ως σκέλος του φαντασιακού τελετουργικού της εκκλησίας εκμαιεύοντας ήχους από εκκλησιαστικό όργανο μέσα σε αυθεντικό περιβάλλον λατρείας και αρχιτεκτονικής της οικείας αυτής.

Θα μπορούσε κάποιος να αρνηθεί το δεύτερο σκέλος του Σακελλαρίου στη διανομή του ηχητικού πλούτου αλλά θα πρέπει να λάβουμε στα υπόψιν ότι ο εν λόγω εκφραστής ενώ έχει ενδιαφέροντα βιβλιοθηκονόμου σε επίπεδο γεωμετρίας του ήχου (να θυμίσω τον παλαιότερο δίσκο του με τα καρδιογραφήματα) την ίδια στιγμή δεν θα μπορούσε να κινηθεί στον πλούσιο μεν σε υλικό αλλά δημιουργικό μόνο στην πλατφόρμα της λήψης, αλλά έχει επιλέξει να συνθέτει ακόμα και με ελάχιστες μεταβολές του αρχικού υλικού λήψης στους digital και analog τροποποιητές ήχου που χρησιμοποιεί.

Στο Silentium περισσότερο αντιπαρέβαλε παρά μετέβαλε τους ήχους που έλαβε από την αρχική πηγή είτε ήταν αποτέλεσμα τυχαιότητας είτε επέμβασης του στο περιβάλλον του ναού όπως προαναφέρθηκε.

Το αποτέλεσμα αποφεύγει, και είναι απόλυτη επιλογή του Σακελλαρίου αυτό, την sak2υποβολή μεταφυσικών και θρησκευτικών ερωτημάτων μέσω μίας εύκολης ανάγνωσης των όρων «υποβλητικό και «μυστηριακό». Τα ερωτήματα τίθενται στον ακροατή μόνο μετά από προσωπική του επιλογή και αυτό είναι μια επιτυχία του Σακελλαρίου, το ότι δηλαδή δεν πατρονάρει τον ακροατή και κοινωνό του δίσκου του. Ο ίδιος επιλέγει να αναδείξει τις ιδιαιτερότητες των ηχογραφήσεων του, βάζοντας μερικές φορές όχι μόνο τη σιωπή να συγκρουστεί με τον ήχο αλλά και τις ίδιες καταγεγραμμένες συχνότητες μεταξύ τους παράγοντας ενδιαφέρουσες δαντέλες που ξεφεύγουν εύκολα από το να χαρακτηριστούν απλές στοιβάξεις ηχοληψιών.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s