ΗΜέRa # 180 / Ολλανδικά μουνάτα, τουρκικά φρούτα και μία χώρα σε ομαδικό αλύχτισμα το 1969

wonkers.jpg

Ο τίτλος στα ελληνικά (Λουκούμια*) είναι ελαφρώς παραπλανητικός. Όμως με το που ξεκινάς στην πρώτη σελίδα διαβάζεις με μια σοφιστικέ όσο και όμορφα χυδαία (?) γλώσσα ότι ο ήρωας (αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο) μαλακίζεται με φωτογραφίες της πρώην του που έχει κολλημένες στον τοίχο. Αυτό που ακολουθεί στα παραπλανημένα Λουκούμια δεν είναι τυχαίο ότι τράνταξε συθέμελα στην Ολλανδία το 1969 όταν εκδόθηκε το βιβλίο του Jan Wolkers (1925-2007). Ο Wolkers (φωτο) δεν θεωρείται τυχαία ένας από τους μεγαλύτερους μυθιστοριογράφους της Ολλανδίας στα δεύτερα μισά του 20 αιώνα, ενώ η προσωπικότητα του πρέπει να ειδωθεί κάτω από ένα γενικότερο καλλιτεχνικό πρίσμα μιας και ήταν ζωγράφος και γλύπτης με κατακλυσμιαία επιρροή στα τεκταινόμενα της χώρας.  Μια μαεστρική κριτική στην πολιτική ιστορία της Ολλανδίας και ειδικότερα στην ιστορία αυτής στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τις σχέσεις με τους Ναζί αλλά και τη διαβόητη συμπεριφορά του βασιλικού οίκου της χώρας απέναντι στους κατακτητές. Ο Wolkers δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Η γυναικεία ανατομία παρελαύνει με ένα τρόπο που προκαλεί θυμηδία, θυμό και απόλαυση την ίδια στιγμή για τον στυγερά κυνικό, ειλικρινή και αποψιλωτικό τόνο του αφηγητή. Και στο βάθος μια ερωτική ιστορία που πολύ σπάνια θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε κάτι πιο ειλικρινές στα ευρωπαϊκά γράμματα των τελευταίων 50 ετών. Ανασφάλειες και ένστικτα σε μια ανοικτή παρέλαση που σκοπό έχει να παρουσιάσει τη ζωή και όχι τις μανόλιες και ορχιδέες με τις οποίες τη στολίζουν απανταχού γυρολόγοι της γραφής για να γίνουν αρεστοί στους αναγνώστες τους. Κανένα στερεότυπο της Ολλανδίας που έχετε δεν θα βρείτε εδώ. Το Ρότερνταμ είναι μια πόλη σαν τις άλλες, μήτε τουλίπες, μήτε ποδήλατα απόλαυσης, μήτε θάλασσα πιο ψηλά από το έδαφος, ξεχάστε κόκκινες περιοχές και γενικότερα ο Wolkers την ίδια στιγμή που στηλιτεύει τους συμπολίτες του παράλληλα παραδίδει τον σύγχρονο Ευρωπαίο προς κριτική και βορά του κοινού.

Ο σάλος που ξεσήκωσε ο Wolkers με αυτό το κείμενο του παραμένει ακόμα σημείο αναφοράς στην Ολλανδία, ενώ το 1973 ο ακόμα εντός των ολλανδικών συνόρων Πωλ Βερχόφεν θα αναλάβει να μεταφέρει την ιστορία του βιβλίου σε ένα αρκετά προκλητικό φιλμ που θα παραλλάξει ελαφρώς τον τίτλο του κειμένου (το Turks Fruit το έκανε Turkish Delight) και θα βάλει ως  πρωταγωνιστές τον πάντα θαυμάσιο Rutger Hauer και τη Monique van de Ven (η οποία το 2008 ανέλαβε αυτή τη φορά ως σκηνοθέτης να μεταφέρει στην οθόνη ένα άλλο βιβλίο του Wolkers με τον τίτλο Summer Heat),  επιτυγχάνοντας μια μεγάλη επιτυχία στα ταμεία των κινηματογράφων της χώρας με παραπάνω από 3.000.000 τικέτα.

*Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ποταμός το 2015 σε μετάφραση (που σηκώνει αντιρρήσεις και στα σίγουρα χρειαζόταν μερικές παραπάνω υποσημειώσεις) της  Ινώ Βαν Ντάικ-Μπαλτά. Ο τίλος του βιβλίου περισσότερο απηχεί τον τίτλο της ταινίας όσο και τη φετινή μετάφραση του βιβλίου στα αγγλικά με τον τίτλο Turkish Delight.

Στυλιανός Τζιρίτας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s