ΗΜέRA # 192 – Η στρατιά των υπνοβατών

guiltine

Μία έξοχη έκπληξη έπεσε πρόσφατα στα χέρια μου. Το βιβλίο που φέρει τον τίτλο του παρόντος άρθρου, Η Στρατιά των Υπνοβατών. Αν στο εξώφυλλο δείτε στην περιοχή όπου απαντάται συνήθως το όνομα του συγγραφέα το Wu Ming μη θεωρήσετε ότι πρόκειται για κάποιο Κινέζο πεζογράφο. Βέβαια η φράση κινέζικη είναι όντως και σημαίνει ανώνυμος. Αν μπερδευτήκατε να αποσαφηνίσω λέγοντας ότι την ευθύνη έχει η γνωστή από προηγούμενες επεμβάσεις της στο χώρο των εκδοτικών η γαλλική κολεκτίβα η οποία αρθρογραφεί και κυρίως συγγράφει κάτω από συλλογική πένα (και με αυτό το όνομα). Τουτέστιν τα βιβλία έχουν υπογραφή της ομάδας κάτι που ναι μεν δεν είναι πρωτόφαντο αλλά εδώ διεξάγεται κάτω από διαφορετικούς κανόνες. Είναι η ίδια ομάδα που το 1999 μας είχε δώσει ένα κανονικότατο smash hit, τον Εκκλησιαστή (στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τραυλός).

Αν ενθυμίστε είχαμε και εδώ στην Ελλάδα Το Μυθιστόρημα των 4 με συμμετοχή  του Άγγελου Τερζάκη, του Στρατή Μυριβήλη, του Ηλία Βενέζη και του Μ. Καραγάτση αλλά εκεί είχε σχέση να κάνει με μια εμφανέστατη αλλαγή πλεύσης στην αλλαγή χειριστή ενώ εδώ ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται τη διαφορά γραφής από μικρολεπτομέρειες (τις οποίες πετυχημένα ο μεταφραστής Παναγιώτης Καλαμαράς δεν αμβλύνει) οι οποίες έχουν σχέση να κάνουν αφενός με τον τρόπο ανάπτυξης του μύθου και λιγότερο με το στιλιστικό απαύγασμα αλλά και με αναφορές που επιδιώκει ο καθένας από τής συγγραφείς να εντάξει στις σελίδες της Στρατιάς των Υπνοβατών (χαρακτηριστικό παράδειγμα η παραφθορά του κλασσικού συνθήματος τοίχου Vive la France στο αμφιλεγόμενης μεν επιτυχίας αλλά απολαυστικό ως εύρημα Vive la Trance όπως κάποια στιγμή κεντρικός ήρως του μυθιστορήματος βρίσκει αναγραφόμενο σε τοίχο κάτω από γέφυρα του Σηκουάνα).

Το σημαντικότερο όμως στο μυθιστόρημα έγκειται στο ότι έχει να κάνει με μια διεξοδική ηθογραφία της Γαλλίας την εποχή αμέσως μετά τη γαλλική επανάσταση. Αδυνατώ αυτή τη στιγμή να εντοπίσω κάποιο μυθιστόρημα, αν μη τι άλλο μεταφρασμένο στα ελληνικά, που να μεταφέρει ανάλογης πληθώρας λεπτομέρειες για την καθημερινότητα αλλά και τα ήθη της γαλλικής πρωτεύουσας. Και όχι μόνο αυτής μιας και κάποια στιγμή μπαίνει και η υπόλοιπη Γαλλία, η επαρχία της, στο παιχνίδι και μαθαίνουμε για τη ζωή των χωρικών όπως και για την ίδια τη σχέση ανθρώπου-φύσης στην εποχή εκείνη. Ακόμα και αν διακινδυνεύσουμε να εικάσουμε ότι η ματιά παραέχει στοιχεία από βιβλία του Τζέημς Φένιμορ Κούπερ, αναφορικά με το τελευταίο σκέλος του μυθιστορήματος και στερείται διεξοδικής έρευνας πάνω στην επαρχιακή Γαλλία όπως και στην χλωρίδα ειδικότερα όπως και στην πανίδα, εντούτοις τα πράγματα παραμένουν συναρπαστικά στην εκτέλεση και παράθεση τους (υποσημειώνω εκ νέου το διακινδυνεύουμε διότι η εμβρίθεια της ομάδας όπως φανερώνεται πολύπλευρα στο μυθιστόρημα, έστω και να βρίσκουμε κατά τόπους περισσότερο ιδεολογικές εικασίες και λιγότερο ιστορικές, μας πείθει για το αληθές των ισχυρισμών).

Η Στρατιά των Υπνοβατών μπορεί να ατύχησε κατά τη γνώμη μου σε επίπεδο εξωφύλλου, σωστή η επιλογή θέματος αλλά όχι η εκτέλεση της ιδέας, είναι ένα από τα ισχυρότερα (καθόλου τυχαία η λέξη) μυθιστορήματα που μπορείτε να διαβάσετε από την πρόσφατη εκδοτική παραγωγή (βγήκε μόλις τον περασμένο Δεκέμβρη από τις εκδόσεις Εξάρχεια) και είναι από τις λίγες φορές τα τελευταία χρόνια που βιβλίο της κατηγορίας τούβλο (βλέπε 832 σελίδες) έχει λόγο ύπαρξης και δεν αποτελεί μήτε σε μισή γραμμή του φλύαρο μηρυκασμό θεμάτων που έχουν τεθείς σε προηγούμενες σελίδες.

Θα μείνετε εντυπωσιασμένοι, είμαι σίγουρος και αυτό διότι εκτός των παραπάνω να σημειώσω ότι το σασπένς όπως διεξοδικά διασπαθίζεται σε πολλές παράλληλες ιστορίες που όμως έχουν ομόκεντρους κύκλους μεταξύ τους σε κρατάει δέσμιο των σελίδων. Ο Ροβεσπιέρος, ο Δαντόν, ο Μαρά ζωντανεύουν με έναν πυριφλεγή όσο και ρεαλιστικό τρόπο μπροστά στα μάτια του αναγνώστη, μακριά από ακαδημαϊκές εξιδανικεύσεις. Ακόμα και ο κατάφωρα αδικημένος από την ιστορία αναφορικά με την προσφορά του μέσω των συγγραμμάτων του Κοντορσέ έχει την αναφορά του… Οι δε γκιλοτίνες, οι βωμολοχίες (γαμοσταυρίδια ολκής) και ο έρως (σαρκικός, πνευματικός, αναπάντεχος, ιερόσυλος) απαντώνται παντού.

Στυλιανός Τζιρίτας  

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s