ΗΜέRA # 206 / (ακόμα) Ένα τραγικό λάθος της ελληνικής δισκογραφίας

nomikos

Είναι άνοιξη του 2009 και είμαι στο Ηράκλειο (Κρήτης) για μια performance στον πολυχώρο Παγοποιείο (που δεν λειτουργεί πια). Ήταν μια διπλή παρουσίαση των Εφαρμογών Ατμομηχανής που παρουσίασα μαζί με τον Παντελή Παντελόπουλο που είχε την ευθύνη του εικαστικού σκέλους της παράστασης με παράλληλες με τη δράση προβολές. Όντας για τρεις μέρες στην πόλη αποφάσισα μεταξύ άλλων να πάρω σβάρνα τα δισκάδικα για να βρω μερικούς δίσκους κρητικής μουσικής για τον πατέρα μου αλλά και για μένα, διότι κάποιες μικρές εταιρείες από τα πατρώα εδάφη δεν έρχονται Αθήνα. Ανάμεσα σε διάφορα που ανακάλυψα ήταν και μια cd έκδοση του δίσκου το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας.

Επρόκειτο φυσικά για το ηχητικό σκέλος της τεράστιας θεατρικής επιτυχίας του Γιάννη Δαλιανίδη που είχε ανέβει το 1971 με πρωταγωνιστές τον Σταύρο Παράβα και τη Μαίρη Χρονοπούλου. Δεν έχει γίνει κάποιο λάθος από τον υπογράφοντα για όσους θυμούνται την ταινία που βγήκε στις αίθουσες ένα χρόνο αργότερα με ουσιαστικές διαφορές στη διανομή των ρόλων μιας και η Μαίρη Χρονοπούλου δεν ήθελε να μπει το όνομα της μετά από αυτό του Παράβα στους τίτλους της ταινίας, στη μαρκίζα του θεάτρου ήταν στην ίδια ευθεία, οπότε στην ταινία (από όπου και η παραπάνω φωτογραφία με τον ωραία αλανιάρη Χρήστο Νομικό) το ρόλο ανέλαβε η Μπέτυ Αρβανίτη. Να σημειωθεί ότι στην ταινία δε συμμετέχει επίσης, σε αντίθεση με την θεατρική παράσταση, ο Βαγγέλης Σειληνός.

Στο δίσκο λοιπόν που βγήκε από την Columbia το 1971 ακούγονται τα τραγούδια της θεατρικής έκδοσης και όχι αυτά της ταινίας, ανάμεσα μάλιστα σε αυτά βρίσκουμε και τα ορχηστρικά του Μίμη Πλέσσα για τις ανάγκες του μιούζικαλ του Δαλιανίδη –εξάλλου του ιδίου συνθέσεις είναι και τα τραγούδια. Μεταξύ αυτών και χαρακτηριστικά άσματα όπως το επιτηδευμένα ανεκδιήγητο Δώσ’ μου πίσω το παιδί μου όπου η ενζενί Ελένη Προκοπίου σατιρίζει σπαρταριστά τα μελό σενάρια και τραγούδια του ελληνικού σινεμά και πενταγράμμου αντίστοιχα και το (εξυπηρετικό τις σπαστικής ανάγκης του Δαλιανίδη να βάλει ψευδοχίπικη κατάσταση για να δείξεις ε όλους ότι πιάνει τον παλμό της νεολαίας) Search For Love , ένα όμορφο κατά τα άλλα τραγούδι το οποίο και χρεώνεται ως σύνθεση στον Δημήτρη Ταμπόση, κιθαρίστα των Cinquetti στους οποίους χρημάτισε τραγουδιστής ο (θαυμάσιος) Τζορντανέλι ενώ ο ντράμερ τους ο Κώστας Παπαϊωάννου κράτησε τα τύμπανα και στους Poll. Επίσης υπάρχουν τραγούδια που λέει ο ίδιος ο Σταύρος Παράβας όπως και ερμηνείες της Χρονοπούλου.

Όμως στην ψηφιακή έκδοση του δίσκου έχει γίνει ένα χοντροειδέστατο λάθος το οποίο μάλιστα τολμώ να ομολογήσω ότι το πλήρωσα προσωπικά ζωντανά στο μικρόφωνο του ραδιοφώνου. Το δίσκο τον ήθελα όχι μόνο γιατί μαζεύω ελληνικά soundtracks αλλά και επειδή λίγους μήνες πριν από την προαναφερθείσα αγορά είχα ξαναδεί την ταινία στην τηλεόραση και αυτή τη φορά είχα προσέξει το τραγούδι που άδει ο Στράτος Διονυσίου (και) στην ταινία. Αυτό δεν ήταν άλλο από το Όπως φεύγουν τα καράβια μία σύνθεση του Μίμη Πλέσσα σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου. Τραγούδι γεμάτα πίκρα σε επίπεδο στίχων που ο Διονυσίου ερμηνεύει μοναδικά ενώ η στιχουργική δύναμη του Δασκαλόπουλου του επιτρέπει να ξεφύγει από τον βαρύ λαϊκό νταλκά που συνήθως αποτελούσε το ρεπερτόριο του αείμνηστου. Το τραγούδι υπήρχε μάλιστα στο δίσκο Στράτος Διονυσίου (His Master’s Voice/1971), ο 3ος της δισκογραφίας της κορυφαίας αυτής φωνής.

Τσίτα χαρούμενος που είχα το δίσκο στα μπαγκάζια μου (κυριολεκτικά) φτάνω Αθήνα Δευτέρα πρωί και το απόγευμα της ίδια ημέρας τον παίρνω μαζί μου στην εκπομπή Συχνοτική Συμπεριφορά που τρέχαμε εκείνη την περίοδο με τον Χάρη Συμβουλίδη. Προλογίζω το τραγούδι, νανοδευτερόλεπτων σιωπή αλλά αντί των καραβιών και του θρήνου περί αυτών και των συμβολισμών που το πάγαινε έλα στα λιμάνια φέρνει στον ανθρώπινο ψυχισμό, ακούω ένα άλλο τραγούδι του Διονυσίου. Ήταν το Θα φύγεις απ ‘ τη σκέψη μου του οποίου συνθέτης της μουσικής είναι ο πασίγνωστος Αντώνης Ρεπάνης ενώ οι στίχοι έχουν την υπογραφή του Δημήτρη Γκούτη. Ακόμα θυμάμαι τον live κόλαφο που έφαγα μην μπορώντας εκείνη τη στιγμή να εξηγήσω τι συνέβαινε. Τον δίσκο όντως δεν τον είχα ακούσει μετά την αγορά του αλλά όπως ανακάλυψα αργότερα δεν είχε γίνει κανένα λάθος στη σειρά των τραγουδιών. Το τραγούδι απλά δεν υπήρχε πουθενά μέσα στο δίσκο.

prigkipessa.JPG

Το αστείο είναι ότι και τα δύο τραγούδια βρίσκονται στον ίδιο δίσκο, τον προαναφερθέντα του 71 και από την άλλη δεν έχω μπορέσει μέχρι σήμερα να εξακριβώσω αν το λάθος ισχύει και στη βινυλιακή έκδοση του soundtrack της παράστασης, αν και ο δίσκος απ ότι έχω τσεκάρει ψιλοβρίσκεται στα discogs λημέρια. Παραμένει όμως το τραγικό λάθος της εταιρείας. Η cd έκδοση είναι φτωχότατη και απλά γράφει στο οπισθόφυλλο τα βασικά (χωρίς καμία καν ένδειξη περί της χρονολογίας έκδοσης σε δίσκο ακτίνας -αλλά ούτε και της πρωτότυπης). Στο εσωτερικό υπάρχουν μερικώς ατάκτως τοποθετημένες φωτογραφίες από τη θεατρική παράσταση, με τον Παράβα να απουσιάζει από αυτές, ενώ μία λεπτομέρεια από ένα ενσταντανέ της Χρονοπούλου (το οποίο ως πλήρης φωτογραφία κοσμούσε το οπισθόφυλλο της βινυλιακής έκδοσης) επαναλαμβάνεται αντεστραμμένο. Για τέτοιου επιπέδου αρπακόλλα ομιλούμε δηλαδή.

Υ.Γ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι στο youtube οι αναρτήσεις του Όπως φεύγουν τα καράβια (με εξαίρεση μία πρόσφατη του καλοκαιριού του 2017) έχουν φάει σιγαστήρα (με την κλασσική φράση «Το βίντεο αυτό περιείχε προηγουμένως ήχο προστατευόμενο από πνευματικά δικαιώματα. Λόγω αξίωσης από τον κάτοχο των πνευματικών δικαιωμάτων, έγινε σίγαση του ήχου») όπως επεξηγείται σε λωρίδα ακριβώς κάτω από την εικόνα. Ενδιαφέρουσα συνισταμένη.

Στυλιανός Τζιρίτας 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s