ΗΜέRA # 212 / Η άρθρωση του Sinatra

SINATRA1

Ο πολυγραφότατος Stan Cornyn (1933-2015) έχει όχι απλώς μια σημαντική ποσόστωση δίσκων του Frank Sinatra (1915-1998) όπου είναι υπεύθυνος για τη συγγραφή των liner notes των δίσκων του αλλά έχει τιμηθεί 2 φορές με Grammy (1966 και 1967) για αυτή την ειδίκευση του. Με μια τελείως διαφορετική κλιμάκωση της έννοιας των «προωθητικών ενεργειών» από μεριάς τη εταιρείας να λαμβάνει χώρα στη δεκαετία του 50 και στις αρχές των 60s (δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι και στις παρυφές της δεκαετίας του 70 βρίσκουμε παρόμοια λογική σε δίσκους rock, όλων των αποχρώσεων, και ειδικότερα στην αμερικάνικη δισκογραφία) τα liner notes έπαιζαν κυριολεκτικά το ρόλο του σημερινού (και ξεπερασμένου και αυτού) δελτίου τύπου, βάσει του οποίου ο αγοραστής και ακροατής λάμβανε πληροφορίες για το τι κρατάει στα χέρια του, αρχικά στο δισκοπωλείο και αργότερα στο σπίτι του.

Όταν το 1997 ο Stan Cornyn κλήθηκε να γράψει τα liner notes για την (καλή τηρουμένων των αναλογιών) συλλογή My Way/The Best of Frank Sinatra (Warner) έκανε ουσιαστικά μια αποτίμηση της πορείας και θέσης του ως υπογράφων τα liner notes του διάσημου crooner εμβολιάζοντας το κείμενο φυσικά με ανεκδοτολογικό υλικό από ηχογραφήσεις (και όχι μόνο) του τελευταίου.

Σε κάποιο σημείο του κειμένου του ο Cornyn αναφέρει ότι ο Sinatra αντέδρασε πολύ έντονα στην εμφάνιση της pop στα charts στις αρχές της δεκαετίας του 60 όχι μόνο διότι λάμβαναν θέσεις που κρατούσε σφιχτά στην παλάμη του μέχρι τότε αλλά και διότι όπως είχε πολλές φορές εκμυστηρευτεί στο μουσικό περιβάλλον του, δεν καταλάβαινε πολλές φορές το νόημα των στίχων εξαιτίας της κακής άρθρωσης των τραγουδιστών.

Η αλήθεια είναι ότι αν κάποιος, ακόμα και με βασικές γνώσεις των αγγλικών, ακούσει ένα τραγούδι του Sinatra θα καταλάβει άμεσα όχι μόνο το νόημα αλλά και την κάθε μια λέξη που ακούγεται από το στόμα του. Και αυτό δεν έχει να κάνει με μια ευκολία στίχων. Το Strangers in the Night για παράδειγμα περιέχει και σύνθετες φράσεις όπως το a warm embracing dance away ή το όχι εύκολο στην ακοή ενώ υπάρχει ρυθμολογία κάτωθεν του exchanging glances. Ο Sinatra όμως ήξερε πώς να σπάει τη φωνή ενώ παράλληλα δεν μάσαγε πάνω στα σπασίματα σύμφωνα και φωνήεντα.

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι ακόμα και το New York, New York το είπε πιο σωστά σε επίπεδο άρθρωσης ακόμα και από την θαυμάσια σουμπρέτα Lisa Minnelli που πρώτο το τραγούδησε (και της οποίας την ερμηνεία ο Sinatra θαύμασε όταν παρακολούθησε το 1977 το ομότιτλο φιλμ του Scorsese όπου ακούγεται το τραγούδι των Fred Ebb και John Kander).

Ναι, σαφώς και ο Frankie δεν άντεχε την pop/rock (και ας βοήθησε την καριέρα της κόρης του τραγουδώντας ανάλογο αυτής ρεπερτόριο), έστω και αν προχώρησε σε εκτελέσεις τραγουδιών του Paul Simon και του George Harrison αλλά ακόμα και πέρα από την ίδια την απόδοση και άρθρωση των νεότερων τραγουδιστών, ήταν φανερό ότι δεν μπορούσε να ανεχτεί την αλλαγή όχι μόνο στα charts αλλά και στη γενικότερη κουλτούρα όπως ατή διαμορφώθηκε μετά το 1965 ειδικότερα.

Κι δεν είναι καθόλου μύθος το επεισόδιο που καταμαρτυρεί ο σοφέρ του και που τον θέλει να τσακίζει με την μπότα του (!) το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου που τον μετέφερε προς την Capitol για άλλη μια ηχογράφηση επειδή σε τέσσερεις συνεχείς αλλαγές σταθμών στις τρείς ακουγόταν το Light My Fire που στα μέσα του καλοκαιριού του 1967 σάρωνε τα αμερικανικά charts.

Στυλιανός Τζιρίτας

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s