HMέRA # 220 / Ο Ζιντ τον Φεβρουάριο

Η γραφή του Αντρέ Ζιντ (1869-1951) έχει μία σπάνια καθαρότητα. Καθαρότητα που δεν πρέπει να λογίζεται ως υποχονδριακή αναφορικά με την εννοιολογικό της σκέλος, αλλά ως λογική απόλυτα ριζοσπαστική για έναν συγγραφέα των τελών του 19ου αιώνα -αν μιλάμε για  την πρώτη περίοδο γραπτών του. Στη δεύτερη περίοδο, αυτή της κριτική απέναντι στην αποικιοκρατία και […]

ΗΜέRA # 219 / Ο λεκτικός υπέργειος του Γιάννη Γορανίτη

Το 24 του Γιάννη Γορανίτη (εκδόσεις Πατάκη/2017) το διαβάζεις σε περισσότερο χρόνο απ το χρόνο που χρησιμοποιεί ο αφηγητής  για την ιστορία του, το 24ωρο δηλαδή της πορείας του υπέργειου αθηναϊκού σιδηρόδρομου από την Κηφισιά έως τον Πειραιά και σε λιγότερο απ’ ότι χρειάζεται για να καταπιείς τα πονήματα πολλών (και γνωστών) σύγχρονων Ελλήνων πεζογράφων. […]

HMέRA # 218/ Η ατραπός του Εφιάλτη

Πρόκειται για μια πραγματικά έξυπνη ιδέα. Η ταμπέλα που έχει τοποθετηθεί πάνω από το όνομα «Εφιάλτης» είναι τέτοιας βαρύτητας που (εκτός της χρήσης της ως συμβολισμός διαχρονικός) δεν έχει αφήσει το πρόσωπο αυτό να αρθρώσει λόγο πέραν της καταδικαστικής αιχμής που συνόδευε το άκουσμα της ονόματος του. Ο Εφιάλτης έχει μια τέτοια οδυνηρή μνήμη να […]