ΗΜέRA # 238/ Ο Φλώρος Φλωρίδης σε πλήρη αυτοσχεδιαστική διάθεση στην Αυστρία

Ο Φλώρος Φλωρίδης χωρίς καμία αμφιβολία παραμένει πάρα πολλά χρόνια ένας αυτοσχεδιαστής που δεν μπορεί να μπει κάτω από την αμερικανική ή ευρωπαϊκή ετικέτα και αυτό διότι δεν διακατέχεται από σύνδρομα εξομάλυνσης που έχουν στο μυαλό τους πολλοί Έλληνες αυτοσχεδιαστές αλλά και ειδικότερα τζαζίστες. Ο όρος εξομάλυνση μπορεί να ακούγεται καταχρηστικός ή και ανοίκειος όμως […]

ΗΜέRA # 237 / Ιδανικοί Αυτόχειρες

Το εγχείρημα του Γκυ Ντε Μωπασάν (1850-1893) στον μικρό τόμο με τον τίτλο Αυτόχειρες που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος αποκτάει ιδιαίτερη βαρύτητα αν το συσχετίσει κάποιος με την προσωπική ιστορία του ίδιου του συγγραφέα. Γνωστές οι αυτοκτονικές του τάσεις και απόπειρες, εξαιτίας της σύφιλης κατά πολλούς, και η γενικότερη διάθεση προς απομόνωση που τον […]

ΗΜέRA # 236 / Η επιστροφή του Επιπεδοκέφαλου

Δεν χρειάζεται οι δίσκοι να είναι καταπληκτικοί για να ξαναμπούν μετά από χρόνια στο πλατό ή στην σιντιέρα σου. Τον έβλεπα πολύ καιρό τον Επιπεδοκέφαλο του Ry Cooder, τουτέστιν το I, Flathead (Nonesuch,/2008) που είχε έρθει 3 χρόνια μετά το πετυχημένο εμπορικά και καλλιτεχνικά Ι Ravine (επίσης στην Nonesuch) και που με είχε αιχμαλωτίσει ήταν […]

ΗΜέRA # 235 / Record Store Day 2018

Πολλοί τείνουν να μπερδεύουν την ημέρα αυτή από γεννήσεως της πριν από μερικά χρόνια με την αναβίωση του βινυλίου. Κάτι που είναι 100% λάθος μιας και πρόκειται για έναν θεσμό που προσπάθησε και έχει πετύχει κατά τη γνώμη μου να ενισχύσει τη δυναμική ειδικότερα των μικρών και εξειδικευμένων δισκοπωλείων (στην ημεδαπή και αλλοδαπή). Προσωπικά φέτος […]

ΗΜέRA # 234 / Ρολόι χωρίς δείκτες – Απόσπασμα από το υπό έκδοση βιβλίο της Patti Smith “M Train”

Πριν από λίγες ημέρες έγραφα για το M Train της Patti Smith (μπορείτε να διαβάσετε κριτική για το βιβλίο εδώ) που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κέδρος και σε μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά. Να ευχαριστήσω λοιπόν τους ανθρώπους στον εκδοτικό οίκο για την άδεια που μου έδωσαν να δημοσιεύσω στο blog ένα ολόκληρο κεφάλαιο από […]

ΗΜέRA # 233 / Ο Cecil Taylor ήταν και εδώ

O Cecil Taylor που έφυγε στις 5 Απριλίου ήταν χωρίς καμία υπερβολή μία απ τις πλέον σημαντικές φιγούρες όχι μόνο της jazz αλλά και του αυτοσχεδιασμού στην παγκόσμια σκηνή στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Τις προηγούμενες ημέρες ο Χάρης Συμβουλίδης ανέβασε στο Avopolis ένα άρθρο (μπορείτε να το διαβάσετε εδώ) με μια εκτενή ανθολόγηση […]

ΗΜέRA # 232 / Η τελευταία επιστολή του H.P. Lovecraft

  Η αλληλογραφία προσώπων που έχουν φύγει, πόσο μάλλον αυτών που έχουν εξελίξει τη λογοτεχνία του φανταστικού με την παρουσία τους και ακόμα περισσότερο όταν αυτή σχετίζεται με την τελευταία περίοδο της ζωή τους, εκ της συμβάσεως εξάπτει τη φαντασία του αναγνώστη, στα σίγουρα αν μη τι άλλο του υπογράφοντα. Όταν λοιπόν ο τίτλος είναι […]

HMέRA # 231 / Το τρένο της Patti Smith έχει ένα χαρακτηριστικό Μ στα πλευρά του

Βλέπεις Patti Smith στο εξώφυλλο του βιβλίου και ξέρεις ότι τα ζιρκόνια του underground λειαίνουν ήδη τις γωνίες τους για να υποδεχθούν νέους μύθους αναφορικά με το Horses και το Radio Ethiopia αλλά με το που ξεκινά το βιβλίο και φτάνεις στο δεύτερο κεφάλαιο ξέρεις ότι την έχουν πατήσει. Παρεκτός και κάποιοι από αυτούς ενδιαφέρονται […]

ΗΜέRA # 230 / Ένα βιβλίο για τον Keith Rowe (και φυσικά και για τους AMM)

Ο Brian Olewnick είναι κριτικός μουσικής και εικαστικός καλλιτέχνης. Πρόκειται περί παλιός καραβάνας στο χώρο του αυτοσχεδιασμού (είχε σημαίνοντα ρόλο στο να κυλήσει το πρόγραμμα του avant garde χώρου Environ από το 1976 έως το 1980 στη Νέα Υόρκη) ενώ καταπιάστηκε εξαρχής με κριτικές και άρθρα που αφορούσαν την jazz, τη σύγχρονη κλασική μουσική και […]

ΗΜέRA # 229 / Οράματα μεταξύ κτιρίων εν μέσω της νυκτός

Μου αρέσει η δουλειά του Κτίρια τη Νύχτα. Το δηλώνω πάντα στα γραπτά μου απροκάλυπτα με τον κίνδυνο η προσωπική μας γνωριμία, η οποία έχει έλθει πολύ μετά τις πρώτες επί χάρτου επευφημίες μου για τη δουλειά του, να οδηγήσει κάποιους να πουν περί προκατάληψης από μεριάς μου. Όμως είναι αδαμάντινα μοναδική η παρουσία του […]