ΗΜέRA # 229 / Οράματα μεταξύ κτιρίων εν μέσω της νυκτός

KTIRIA.jpg

Μου αρέσει η δουλειά του Κτίρια τη Νύχτα. Το δηλώνω πάντα στα γραπτά μου απροκάλυπτα με τον κίνδυνο η προσωπική μας γνωριμία, η οποία έχει έλθει πολύ μετά τις πρώτες επί χάρτου επευφημίες μου για τη δουλειά του, να οδηγήσει κάποιους να πουν περί προκατάληψης από μεριάς μου. Όμως είναι αδαμάντινα μοναδική η παρουσία του στα ελληνικά μουσικά δρώμενα που κάνουν μία τέτοια σύνδεση στην καλύτερη των περιπτώσεων κακεντρεχή και το κυριότερο στρουθοκαμηλική. Και αυτό διότι ο ΚτΝ δεν στοχεύει στην τέρψη των ακροατών αλλά της δικής του οραματικής στάσης απέναντι στον ήχο. Ακόμα και στις φορές που οι συχνότητες των συνθέσεων του ακουμπάνε εκνευριστικά τις υψηλές κλίμακες, χαρακτηριστικό παράδειγμα οι Κενοί Χώροι (Inner Ear/2013) οι αντιρρήσεις μου παραμένουν στην διαχείριση του ήχου αλλά όχι στη σύλληψη του αρτίστικου performance του. Φυσικά και κάνει λάθη. Οι παραγωγές του στον Boy έχουν εμμονές που συνάδουν περισσότερο με έναν κώδικα που μοιάζει να λειτουργεί μερικές φορες αποκλειστικά μεταξύ των δύο δημιουργών ενώ στον τελευταίο του δίσκο Συγκεκριμένα Διαμερίσματα (Inner Ear/ 2016)η απογύμνωση έγινε τόσο προσωπική που θαρρώ ότι πρέπει να εφεύρει εαυτόν εκ νέου στον επόμενο δίσκο, τουλάχιστον σε επίπεδο στίχων.

Η προαναφερθείσα μοναδικότητα του ΚτΝ όμως είναι η πρόσφυση του με την καθημερινότητα της εκάστοτε χρονικής στιγμής όπου και αποφασίζει να ρίξει στην αρένα των ακροατών καινούργιο δίσκο. Με παροιμιώδη αταξικότητα ο ΚτΝ ενδύει όνειρα γυναικών και ανδρών, υπαλλήλων και χρηματιστών, εφήβων και γερασμένων. Στα δικά μου αξιακά συστήματα αυτό αποτελεί επιτυχία.

Τις ημέρες αυτές το άλμπουμ Σαχτούρης (Tenant Records / 2015) επανακυκλοφορεί ψηφιακά με νέα ηχητική επεξεργασία (remixed & remastered όπως διαβάζω). Μάλιστα στο digital download  συμπεριλαμβάνεται ως bonus track η Στάχτη, ένα από τα outtakes του άλμπουμ, που ηχογραφήθηκε πριν λίγες μέρες, με αφορμή τη συμπλήρωση 13 χρόνων από τον θάνατο του ποιητή.

Το συγκεκριμένο πόνημα, ο δίσκος Σαχτούρης όταν βγήκε αποτελεί ένα ιδιαίτερο σημείο στην πορεία του ΚτΝ. Βγαίνοντας από την προσωπική του ιστοριογραφία ένδυσε με ένα σχεδόν παλαιομοδίτικο για πολλούς αλλά αναντίρρητα αφοπλιστικό τρόπο το λόγο ενός ανθρώπου που πολύ έχει ταλαιπωρηθεί η παρακαταθήκη του, ο ΚτΝ όμως σεβάστηκε το υλικό μην προσφεύγοντας σε εύκολες αναγωγές προς ανάδειξη του εγώ του αλλά με μοναδικό μέλημα την ανάδειξη του λόγου και όχι της καλλιτεχνικής του περσόνας. Ακούγεται αυτονόητο αλλά ειδικότερα στις μελοποιήσεις γίνεται σε συντριπτικό βαθμό το ακριβώς αντίθετο.

Και αυτό σημαίνει ήθος και γνώση.

Στυλιανός Τζιρίτας 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s