ΗΜέRA # 232 / Η τελευταία επιστολή του H.P. Lovecraft

 

LovecraftHD2

Η αλληλογραφία προσώπων που έχουν φύγει, πόσο μάλλον αυτών που έχουν εξελίξει τη λογοτεχνία του φανταστικού με την παρουσία τους και ακόμα περισσότερο όταν αυτή σχετίζεται με την τελευταία περίοδο της ζωή τους, εκ της συμβάσεως εξάπτει τη φαντασία του αναγνώστη, στα σίγουρα αν μη τι άλλο του υπογράφοντα.

Όταν λοιπόν ο τίτλος είναι Η Τελευταία Επιστολή του Χ.Φ. Λάβκραφτ δεν χρειάζεται και πολύ για να ανασκουμπωθείς και να αρχίσεις να ψάχνεις για το βιβλίο. Και για να ακριβολογήσω ο πλήρης τίτλος είναι Η Τελευταία Επιστολή του Χ.Φ. Λάβκραφτ– Η φυσική αποσύνθεση φευγαλέων ανθρώπινων σκιών*, εκδόσεις Αίολος. Συγγραφέας ο Γκάμπριελ Μπλάκγουελ (ελληνικοί χαρακτήρες καθ’ ολοκληρία στο εξώφυλλο).

Από το αριστερό αυτί ξεκινώντας της έκδοσης καταλαβαίνεις, μιας και στο παρελθόν δεν είχες επαφή με αυτόν, ότι πρόκειται για άνθρωπο που έχει γράψει μελέτες και βιβλία πάνω στο φανταστικό οπότε οι πρώτες ενδείξεις είναι θετικές όταν πιάνεις το νήμα της ανάγνωσης.

Ξεκινάς το κείμενο και μετά από λίγο καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ένα πείραμα του συγγραφέα. Πως δηλαδή ΘΑ ΗΤΑΝ το τελευταίο το γράμμα του Λάβκραφτ ΑΝ ΕΙΧΕ ανακαλυφθεί κάτι τέτοιο και αφορούσε τις τελευταίες ημέρες ζωή του συγγραφέα (το μόνο συμβατό σημείο με την πραγματικότητα έχει να κάνει με το ότι όντως ο Lovecraft έγραψε εκατοντάδες επιστολές, μακροσκελείς μάλιστα).

Και αναλογίζεσαι ότι αυτά τα πειράματα, σαφώς δείγματα αγάπης προς τον εκάστοτε τιμώμενο, έχουν τελειώσει (ευτυχώς) στα τέλη της δεκαετίας του 80 μιας και περισσότερο βανδαλισμούς μας πρόσφεραν παρά ουσιαστικά στηρίγματα στο λογοτεχνικό σκήνωμα.

Αλλά επειδή καλό είναι τα πειράματα να στηρίζονται μέχρι να αποδειχθεί ότι υπάρχει σαθρό υπόβαθρο στις εργαστηριακές συνθήκες που επικαλούνται για να αναδειχθεί το νεωτεριστικό, πείθεσαι να συνεχίσεις καλή τη πίστη.

Και όμως αρνείσαι να συνεχίσεις στο συγκεκριμένο βιβλίο από ένα σημείο και πέρα όχι διότι δεν υπάρχει σωστή ανάπλαση της γλώσσας του Μεγάλου Τρομακτικού (το σημείο αυτό είναι από τα λίγα που πιστώνονται ως ορθά στον συγγραφέα) αλλά όταν βλέπεις ότι στη δημιουργία του περίφημου γράμματος υπάρχουν υποσημειώσεις που προσπαθούν να κάνουν το γράμμα να σταθεί περισσότερο ως ιστορία και όπου σαφώς υπάρχει η παρουσία του συγγραφέα και διαλύεται η ψευδαίσθηση του αφηγητή Λάβκραφτ. Υπάρχουν πολλά σημεία όπου ο συγγραφέας και ο δεύτερος εαυτός του ως επινόηση, ο Λάβλκραφτ, μπερδεύονται, όχι όμως επειδή υπάρχει μια περίτεχνη αρμολόγηση αλλά επειδή μπλέκεται ο κώδικας του βιβλίου (κάτι που παρατηρήθηκε και από κριτικούς βιβλίου σε Αγγλία και Ηνωμένες Πολιτείες.).

Πλήρως αποτυχημένο και κουραστικό λοιπόν το πείραμα του Μπλάκγουελ. Δυστυχώς. Ο πειραματισμός είναι καλός μόνο όταν βασίζεται σε αρραγή γνώση του σημείου που θέλει να αναδομήσει. Σε κάθε άλλη περίπτωση μιλάμε για πιρουέτες που μπορεί σε κάποια σημεία να έχουν μία επιτυχημένη προσγείωση όμως η συνολική χορογραφία παραμένει εκνευριστικά ημιτελής νοηματικά. Ο Μπλάκγουελ αναντίρρητα έχει κάνει σοβαρή μελέτη όχι μόνο πάνω στις θεματικές αλλά και πάνω στη γλώσσα του όπως προαναφέρθηκε, του Λάβκραφτ (και εδώ αξίζει και ένα μπράβο στον μεταφραστή του βιβλίου, Θωμά Μαστακούρη που κατάφερε να αποδώσει αυτή τη γνώση του συγγραφέα αλλά και την ηχώ του Λάβκραφτ), όμως τελικά ο επινοητής αυτού του λογοτεχνικού παιχνιδιού δεν κατάφερε να απομακρυνθεί από την εμμονή του. Σαφώς μία τέτοια σε βάζει να φτιάξεις έναν τέτοιο λαβύρινθο αλλά αν δεν τον εποπτεύεις από πάνω και χάνεσαι στους διαδρόμους του θαυμάζοντας την αρχιτεκτονική (σου) τότε κινδυνεύεις να έχει ετοιμόρροπους τοίχους (και ήρωες, στην προκειμένη) το δημιούργημα σου. Και ο Μπλάκγουελ δεν ξέφυγε καμία στιγμή του βιβλίου από την εμμονή του, μπορώ να πω και από τον καθρέπτη του.

* Ο τίτλος της πρωτότυπης έκδοσης είναι εντελώς αντίστροφος και διαφορετικός, σημειωτέον. The Natural Dissolution of FleetingImprovised Men: The Last Letter of H.P. Lovecraft, κάτι που τελικά χρεώνει μεγάλο μέρος της παραπάνω κριτικής στον εκδοτικό οίκο της ημεδαπής που έπαιξε κρυφτό με τη διάσταση που εξαρχής έδωσε ο Μπλάκγουελ, ασχέτως αν παραμένει λαθεμένο το μονοπάτι που ακολούθησε ο τελευταίος.  

Στυλιανός Τζιρίτας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s