ΗΜέRA # 238/ Ο Φλώρος Φλωρίδης σε πλήρη αυτοσχεδιαστική διάθεση στην Αυστρία

WLSFW_Promo_Web e-mail.jpg

Ο Φλώρος Φλωρίδης χωρίς καμία αμφιβολία παραμένει πάρα πολλά χρόνια ένας αυτοσχεδιαστής που δεν μπορεί να μπει κάτω από την αμερικανική ή ευρωπαϊκή ετικέτα και αυτό διότι δεν διακατέχεται από σύνδρομα εξομάλυνσης που έχουν στο μυαλό τους πολλοί Έλληνες αυτοσχεδιαστές αλλά και ειδικότερα τζαζίστες. Ο όρος εξομάλυνση μπορεί να ακούγεται καταχρηστικός ή και ανοίκειος όμως έχει να κάνει με τη θωριά του μουσικού/εκτελεστή ο όποιος προσπαθεί να βιώσει μία κατάσταση που δεν αρμόζει σύμφωνα με την καταγωγή του και το πολιτιστικό δέμας του. Ο Φλωρίδης έχει διατρανώσει μέσω των δίσκων του μία σχέση με τη μουσική η οποία δε γνωρίζει όχι μόνο διαβατήρια αλλά ούτε κομπλεξισμούς ληξιαρχικής πράξης. Αυτό έγινε όχι μόνο εμφανές από τον πρώτο του δίσκο, το περίφημο ομότιτλο του ονόματος του πρώτο προσωπικό στην Improvisation Series το 1980 όπως και με το θαυμάσιο The Manager In Charge μαζί με τον Γιάννη Μουρτζόπουλο (το 1987 στη δική του ετικέτα την J.n.d. Records) αλλά και με τη συμμετοχή του στους Χειμερινούς Κολυμβητές.

Γι αυτό και ο καινούργιος δίσκος που κυκλοφορεί από την Puzzlemusik όπου και εμπεριέχονται τρεις συνθέσεις που υπογράφει και εκτελεί μαζί με τους Phil Wachsman (βιολί, electronics), Paul Lytton (ντραμς, percussion, live electronics, όργανα ιδιοκατασκευής), Sten Sandell (πιάνο) και τον φημισμένο Nate Wooley στην τρομπέτα είναι ένα όχι μόνο καλό αλλά κυριολεκτικά θαυμάσιο νέο μιας και είναι ακριβοθώρητες δυστυχώς οι εμφανίσεις του στη δισκογραφία ή μάλλον, τώρα που το ξανασκέφτομαι, απέριττες και προσεκτικές.

Οι παραπάνω κύριοι εμφανίζονται λοιπόν κάτω από το όνομα WLSFW και με τίτλο Featuring στην κυκλοφορία της Puzzlemusik που βλέπει το φως των δισκοπωλείων (φυσικών και ψηφιακών) σήμερα Παρασκευή 27 Απριλίου. Πρόκειται για μια ηχογράφηση της εμφάνισης του κουιντέτου, στις 6 Μαΐου του 2016 στο Φεστιβάλ Ulrichsberger Kaleidophon στην Αυστρία.

Τρεις συνθέσεις που έχουν πολλές αναφορές (για παράδειγμα το άνοιγμα του Sands Stones Water) στην αμερικάνικη σχολή ενώ σε άλλες στιγμές όπως για παράδειγμα στο μακροσκελές (αλλά όχι φλύαρο) The half has never been told βρίσκονται και σημεία του καθαρόαιμου κεντροευρωπαϊκού free jazz πυλώνα. Μπορεί να μην κομίζει γλαύκες το Featuring αλλά στους εραστές του free jazz ήχου θα δώσει στιγμές απόλαυσης διότι το πάθος των παικτών είναι πανταχού παρών. Ωραία κυκλοφορία και με ωραίο εξώφυλλο παρεμπιπτόντως.

Στυλιανός Τζιρίτας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s