ΗΜέRA # 208 / Η διαφορετικότητα της Elin Larsson

H Elin Larsson δεν πρέπει καταρχήν να συγχέεται ως πρόσωπο με την Elin Larsson που άδει στους επίσης Σουηδούς Blues Pills που τα τελευταία χρόνια  γνωρίζουν αναγνώριση στον τόπο μας ως blues άλλοθι των απανταχού μεταλλάδων. Πέρα απο αυτά η Elin Larsson που στο συγκεκριμένο άρθρο μας απασχολεί είναι μία άξια τενορίστρια (κυρίω αλλά και […]

ΗΜέRA # 207 / Μερικές σημειώσεις για «Το Τελευταίο Σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη

Παρακολουθώ από την πρώτη εβδομάδα τις διαμάχες περί της τελευταίας ταινίας του Βούλγαρη. Το Τελευταίο Σημείωμα έχει εγείρει ζητήματα που αναγκάζουν κεφαλές της Αριστεράς όπως ο κύριος Μπογιόπουλος αλλά και δεκάδες ανώνυμους και επώνυμους, με βήμα στην κοινωνία του θεάματος αλλά και απλούς σχολιαστές να καταθέσουν τη γνώμη τους περί της ταινίας. Και αυτή τη […]

ΗΜέRA # 206 / (ακόμα) Ένα τραγικό λάθος της ελληνικής δισκογραφίας

Είναι άνοιξη του 2009 και είμαι στο Ηράκλειο (Κρήτης) για μια performance στον πολυχώρο Παγοποιείο (που δεν λειτουργεί πια). Ήταν μια διπλή παρουσίαση των Εφαρμογών Ατμομηχανής που παρουσίασα μαζί με τον Παντελή Παντελόπουλο που είχε την ευθύνη του εικαστικού σκέλους της παράστασης με παράλληλες με τη δράση προβολές. Όντας για τρεις μέρες στην πόλη αποφάσισα […]

HMέRA # 205 / Γιατί δεν (μπορώ να) ακούω πια David Bowie

Θυμάμαι ότι πριν από χρόνια πόσταρα τουλάχιστον δύο φορές στο facebook τι θα κάνουμε αν έφευγαν μερικές αρχετυπικές φιγούρες της σύγχρονης μουσικής. Ομολογώ ότι μιλούσα με προσωπικά κριτήρια αν και οι δύο τουλάχιστον από αυτούς ο Bowie και ο Eno είναι τέτοιας αποδοχής (ο τρίτος ήταν ο Fripp) που δεν υπήρχε ζήτημα διαφωνίας με τη […]

ΗΜέRA # 204 / Αγγλική (γκαραζο)Ψυχεδέλεια από αρμόδια άτομα

Άμα είναι να ακούς ψυχεδέλεια στην νεώτερη εποχή καλό είναι να την ακούς από πάλιουρες και βετεράνους του είδους παρά από νεοβουτσάδες όπως έχει αποδειχθεί πολλάκις στα νεώτερα έτη με την εκ νέου εισβολή του ψυχεδελικού ήχου στις λίστες κυκλοφορίες. Οι Galileo 7 όμως είναι όχι μόνιμο από την Αγγλία αλλά και με ανθρώπους που […]

HMέRA # 203 – H αυστηρότητα του Ρίχτερ

Όταν είδα για πρώτη φορά φωτογραφία του Ρίχτερ δεν ήταν τόσο το αυστηρό του ύφος αυτό που με φόβισε αλλά το ότι αυτή η αυστηρότητα έδειχνε μια απόλυτη προσήλωση στη μουσική. Χρειάστηκαν αρκετά χρόνια για να μπορέσω έστω και με ελάχιστες γνώσεις να πλησιάσω τις ηχογραφήσεις του και να αντιληφθώ για ποιο λόγο αυτός ο […]

HMέRA # 202 / Το ενδιαφέρον σε ένα ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα

To τελευταίο πράγμα που μπορεί κάποιος να ζητήσει από τον (εικονιζόμενο) Πέτρο Μάρκαρη είναι η ανανέωση του συγγραφικού του στυλ. Αυτό είναι κάτι που το έχει χτίσει σταθερά μέσα από τις ιστορίες του αστυνόμου Χαρίτου που ξεκίνησαν το 1995. Στο περσινό Offshore (από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη) το saga του ντετέκτιβ που έχει τις δικές του […]