Στέφανος Βασιλειάδης: Βάκχες εν πυρί

Ομολογώ ότι το δίσκο του Στέφανου Βασιλειάδη (1933-2004) Εν Πυρί/Βάκχες από την Holotype editions  παρόλο που έχει ημερομηνία έκδοσης μέσα στο 2017 μόλις πριν από μερικούς μήνες τον τοποθέτησα στο πλατό και ξεκίνησα την επαφή μαζί του. Γράφω τη λέξη επαφή διότι ανάλογοι δίσκοι δεν είναι απλά ακρόασης αλλά μίας ολοκληρωτικής επαφής με το αντικείμενο […]

Περί του Γιάννη Ανδρέου: Αποχαιρετώντας έναν ιδιαίτερο φίλο και έναν καταπληκτικό μεταφραστή

Είναι δύσκολο να αποχωρίζεται ο κόσμος της μετάφρασης μία εργατική μορφή όπως ο Γιάννης Ανδρέου, ο οποίος έφυγε πριν από δύο εβδομάδες στα Χανιά όπου και ζούσε με την οικογένεια του τα τελευταία χρόνια. Και αυτό δεν αποτελεί έναν έπαινο μετά θάνατο και επί του τυπικού αλλά μία διαπίστωση που είχαν διαρκώς οι συνεργάτες του […]

HMέRA # 241 / Fuck me Do καταστάσεις

Έχει ενδιαφέρον ότι κάποιοι παραπονιούνται για τις τρελές αμοιβές αθλητών την ίδια στιγμή που έχουν αναχθεί σε τοτέμ αντικείμενα των οποίων η μοναδικότητα μπορεί να μην είναι αμφισβητήσιμη όμως η αξία χρήσης τους (αν μιλάμε για την τέχνη της ακρόασης) είναι ίδια με την οποιαδήποτε κόπια που απλά δεν έχει το χ ή δ διαφορετικό […]

ΗΜέRA # 240 / Περί του καινούργιου Στέρεο Νόβα

Είναι γνωστή η σταύρωση του κάθε καλλιτέχνη κατά το δοκούν είτε του ακροατή είτε μιας ολόκληρης σέκτας που έχει ακολουθήσει σε προηγούμενα βήματα του τον συνθέτη/εκτελεστή. Ο καλλιτέχνης λογίζεται ως δέσμιος των συλλογικών θεμάτων που θέτει σε κάθε βήμα του και ο ακροατής τον θεωρεί σταυροφόρο που θα ελευθερώσει τους Άγιους Τόπους για λογαριασμό του. […]

HMέRA # 210 / Το αραβούργημα των Dudley και Coleman

Υπάρχουν δίσκοι που θαυμάζεις όπως το Rubber Soul και το Sketches of Spain. Από την άλλη υπάρχουν δίσκοι και ηχογραφήσεις που ζηλεύεις (ειδικότερα αν είσαι από αυτούς που εκτός της έντυπης γραφής πατούν και στη συνθετική πλευρά του ζητήματος) όπως το Right Now!, το Between the Buttons, το Virgin Beauty και το Songs From The […]

ΗΜέRA # 208 / Η διαφορετικότητα της Elin Larsson

H Elin Larsson δεν πρέπει καταρχήν να συγχέεται ως πρόσωπο με την Elin Larsson που άδει στους επίσης Σουηδούς Blues Pills που τα τελευταία χρόνια  γνωρίζουν αναγνώριση στον τόπο μας ως blues άλλοθι των απανταχού μεταλλάδων. Πέρα απο αυτά η Elin Larsson που στο συγκεκριμένο άρθρο μας απασχολεί είναι μία άξια τενορίστρια (κυρίω αλλά και […]

ΗΜέRA # 207 / Μερικές σημειώσεις για «Το Τελευταίο Σημείωμα» του Παντελή Βούλγαρη

Παρακολουθώ από την πρώτη εβδομάδα τις διαμάχες περί της τελευταίας ταινίας του Βούλγαρη. Το Τελευταίο Σημείωμα έχει εγείρει ζητήματα που αναγκάζουν κεφαλές της Αριστεράς όπως ο κύριος Μπογιόπουλος αλλά και δεκάδες ανώνυμους και επώνυμους, με βήμα στην κοινωνία του θεάματος αλλά και απλούς σχολιαστές να καταθέσουν τη γνώμη τους περί της ταινίας. Και αυτή τη […]

ΗΜέRA # 206 / (ακόμα) Ένα τραγικό λάθος της ελληνικής δισκογραφίας

Είναι άνοιξη του 2009 και είμαι στο Ηράκλειο (Κρήτης) για μια performance στον πολυχώρο Παγοποιείο (που δεν λειτουργεί πια). Ήταν μια διπλή παρουσίαση των Εφαρμογών Ατμομηχανής που παρουσίασα μαζί με τον Παντελή Παντελόπουλο που είχε την ευθύνη του εικαστικού σκέλους της παράστασης με παράλληλες με τη δράση προβολές. Όντας για τρεις μέρες στην πόλη αποφάσισα […]

HMέRA # 205 / Γιατί δεν (μπορώ να) ακούω πια David Bowie

Θυμάμαι ότι πριν από χρόνια πόσταρα τουλάχιστον δύο φορές στο facebook τι θα κάνουμε αν έφευγαν μερικές αρχετυπικές φιγούρες της σύγχρονης μουσικής. Ομολογώ ότι μιλούσα με προσωπικά κριτήρια αν και οι δύο τουλάχιστον από αυτούς ο Bowie και ο Eno είναι τέτοιας αποδοχής (ο τρίτος ήταν ο Fripp) που δεν υπήρχε ζήτημα διαφωνίας με τη […]

HMέRA # 202 / Το ενδιαφέρον σε ένα ελληνικό αστυνομικό μυθιστόρημα

To τελευταίο πράγμα που μπορεί κάποιος να ζητήσει από τον (εικονιζόμενο) Πέτρο Μάρκαρη είναι η ανανέωση του συγγραφικού του στυλ. Αυτό είναι κάτι που το έχει χτίσει σταθερά μέσα από τις ιστορίες του αστυνόμου Χαρίτου που ξεκίνησαν το 1995. Στο περσινό Offshore (από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη) το saga του ντετέκτιβ που έχει τις δικές του […]