HMέRA # 241 / Fuck me Do καταστάσεις

Έχει ενδιαφέρον ότι κάποιοι παραπονιούνται για τις τρελές αμοιβές αθλητών την ίδια στιγμή που έχουν αναχθεί σε τοτέμ αντικείμενα των οποίων η μοναδικότητα μπορεί να μην είναι αμφισβητήσιμη όμως η αξία χρήσης τους (αν μιλάμε για την τέχνη της ακρόασης) είναι ίδια με την οποιαδήποτε κόπια που απλά δεν έχει το χ ή δ διαφορετικό […]

ΗΜέRA # 240 / Περί του καινούργιου Στέρεο Νόβα

Είναι γνωστή η σταύρωση του κάθε καλλιτέχνη κατά το δοκούν είτε του ακροατή είτε μιας ολόκληρης σέκτας που έχει ακολουθήσει σε προηγούμενα βήματα του τον συνθέτη/εκτελεστή. Ο καλλιτέχνης λογίζεται ως δέσμιος των συλλογικών θεμάτων που θέτει σε κάθε βήμα του και ο ακροατής τον θεωρεί σταυροφόρο που θα ελευθερώσει τους Άγιους Τόπους για λογαριασμό του. […]

ΗΜέRA # 239 / Από την Αντίς Αμπέμπα με αγάπη

Οι εταιρείες δίσκων, ή μάλλον οι σωστές εταιρείες δίσκων εκεί έξω υπάρχουν για να δίνουν τη δυνατότητα στο ακροατήριο να επικοινωνήσει όχι μόνο με τον ήχο αλλά και την πραγματικότητα και καθημερινότητα μουσικών και συνθετών που είναι πολλές φορές σε τελείως διαφορετική βιόσφαιρα. Ο Yishak Banjaw είναι συνθέτης από την Αντίς Αμπέμπα γνωστός στη χώρα […]

ΗΜέRA # 238/ Ο Φλώρος Φλωρίδης σε πλήρη αυτοσχεδιαστική διάθεση στην Αυστρία

Ο Φλώρος Φλωρίδης χωρίς καμία αμφιβολία παραμένει πάρα πολλά χρόνια ένας αυτοσχεδιαστής που δεν μπορεί να μπει κάτω από την αμερικανική ή ευρωπαϊκή ετικέτα και αυτό διότι δεν διακατέχεται από σύνδρομα εξομάλυνσης που έχουν στο μυαλό τους πολλοί Έλληνες αυτοσχεδιαστές αλλά και ειδικότερα τζαζίστες. Ο όρος εξομάλυνση μπορεί να ακούγεται καταχρηστικός ή και ανοίκειος όμως […]

ΗΜέRA # 237 / Ιδανικοί Αυτόχειρες

Το εγχείρημα του Γκυ Ντε Μωπασάν (1850-1893) στον μικρό τόμο με τον τίτλο Αυτόχειρες που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος αποκτάει ιδιαίτερη βαρύτητα αν το συσχετίσει κάποιος με την προσωπική ιστορία του ίδιου του συγγραφέα. Γνωστές οι αυτοκτονικές του τάσεις και απόπειρες, εξαιτίας της σύφιλης κατά πολλούς, και η γενικότερη διάθεση προς απομόνωση που τον […]

ΗΜέRA # 236 / Η επιστροφή του Επιπεδοκέφαλου

Δεν χρειάζεται οι δίσκοι να είναι καταπληκτικοί για να ξαναμπούν μετά από χρόνια στο πλατό ή στην σιντιέρα σου. Τον έβλεπα πολύ καιρό τον Επιπεδοκέφαλο του Ry Cooder, τουτέστιν το I, Flathead (Nonesuch,/2008) που είχε έρθει 3 χρόνια μετά το πετυχημένο εμπορικά και καλλιτεχνικά Ι Ravine (επίσης στην Nonesuch) και που με είχε αιχμαλωτίσει ήταν […]

ΗΜέRA # 235 / Record Store Day 2018

Πολλοί τείνουν να μπερδεύουν την ημέρα αυτή από γεννήσεως της πριν από μερικά χρόνια με την αναβίωση του βινυλίου. Κάτι που είναι 100% λάθος μιας και πρόκειται για έναν θεσμό που προσπάθησε και έχει πετύχει κατά τη γνώμη μου να ενισχύσει τη δυναμική ειδικότερα των μικρών και εξειδικευμένων δισκοπωλείων (στην ημεδαπή και αλλοδαπή). Προσωπικά φέτος […]