ΗΜέRA # 143/ Το εύκολο όσο και δυσνόητο προς λύση παζλ του Άγγελου Κυρίου

Η απλότητα, αποδεδειγμένα, είναι ένας τρόπος  αποτελεσματικός για να περιγράφεις αυτό που ζεις. Η πολυπλοκότητα σε εκφράσεις μπορεί ενίοτε να είναι κατάλληλη για κείμενα μελέτης αλλά σχεδόν ποτέ για κάτι άμεσο όπως το τραγούδι. Όταν αυτή η απλότητα (αλλά στα τσακίδια η απλοϊκότητα) έρχεται περιδεμένη μαζί με μια πολυσχιδή μουσική έκφραση που σε καμία περίπτωση […]

ΗΜέRA # 142 / Το μουσικό κίνημα της Τερεζίν – Mahler & Brahms εναντίον της ναζιστικής ιδεολογίας

Το στρατόπεδο Τερεζίν στην Πράγα έχει ιστορία που φτάνει πίσω στο 1780 και οφείλει την ονομασία του στην ομώνυμη πόλη που έφτιαξε ο αυτοκράτορας Ιωσήφ ο Β’ της Αυστροουγγαρίας προς τιμήν της μητέρας του Θηρεσίας. όμως αυτό για το οποίο έχει ιδιαίτερη θέση στην ιστορία είναι οι περίφημες συναυλίες που διοργανώθηκαν από τους κρατούμενους στο […]

HMέRA # 141 / Ύστατο κατευόδιο στον Derek Walcott

O Walcott (1930-2017) υπήρξε ο παρατηρητής, υμνητής και σημειολόγος του παράδοξου που ενυπάρχει στον παροντικό χρόνο. Όχι όμως ψάχνοντας στην παραδοξολογία την ίδια σαν συνισταμένη στη ζωή μας αλλά στο ίδιο το αφύσικο στο οποίο επιμένουμε οι άνθρωποι, αρνούμενοι να διαβάσουμε το εσωτερικό της εικόνας και του λόγου που ανά πάσα στιγμή περνά μπροστά μας […]

ΗΜέRA # 140/ (Συνέντευξη) Joris Teepe: «Ο Rashied Ali κυριολεκτικά άλλαξε τον τρόπο που σκέπτομαι πάνω στη μουσική»

Με την ευκαιρία της έλευσης των Trio of Liberty στο Half Note για 4 συναυλίες (από σήμερα 17 Μαρτίου έως και τη Δευτέρα 20) όπου μέλη του αποτελούν οι Don Braden (τενόρο/φλάουτοο), Gene Jackson (ντραμς) και Joris Teepe (μπάσο) ζήτησα από τον τελευταίο να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις , μιας και ο Ολλανδός είναι ειδική […]

ΗΜέRA # 139 / Η στραβωμένη Joni Mitchell

Πραγματικά χάρηκα πολύ που βρήκα μια μικρή ηρωίδα της δισκοθήκης μου να βγάζει νέο δίσκο. Μετρώ 3 δίσκους από την έτσι και αλλιώς ισχνή παραγωγή της, μόλις 7 δίσκοι σε 30 χρόνια, αλλά πάντα της είχα μια αδυναμία ένεκα των στίχων της. Η Cindy Lee Berryhill δεν είχε ποτέ τον τσαμπουκά της Liz Phair ούτε […]

ΗμέRA # 138 / Ο επαναπροσδιορισμός της έννοιας “κογιότ” από τον John Garcia

Μισό λεπτό να βάλουμε κάτω τα πράγματα. Τι περιμένει ένας ακροατής από τον John Garcia είτε μιλάμε για το χρόνο που κυλάει από αυτή τη στιγμή και πέρα είτε μιλάμε για οτιδήποτε έχει κάνει η ηγετική μορφή των Kyuss μετά τη διάλυση των τελευταίων? Βαρβατομπουκωμένο hard rock αμμώδους υφής και παιάνες για τα ταχυφαγεία των […]

HMέRA # 137 / Οι φτερούγες του Κωστή Δρυγιανάκη

Με τον Κωστή Δρυγιανάκη δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός για τρεις λόγους. Πρώτο,ν έχω παίξει σε δίσκο του, κάτι που εκ της συμβάσεως σημαίνει ότι αρέσκομαι της μουσικής του μιας και δε μιλάμε για sessionάδικη λογική συμμετοχής. Δεύτερον, ξέρω προσωπικά τον Δρυγιανάκη και τον εκτιμώ ως άνθρωπο. Τρίτον και ίσως το κυριότερο αναφορικά με τον […]